Przesądy

<h2>PRZESĄDY</h2><br /> Z przesądami jest jak z disco polo. Niby nikt nie słucha, ale jak już pójdzie na wesele, to śpiewa wszystkie zwrotki. Kto się przyzna do tego, że wierzy w przesądy, ręka do góry! No właśnie, też niby nikt nie wierzy, ale jak czarny kot przebiegnie drogę… to odczuwamy nagłą potrzebę zmiany trasy podróży. Napływ serdeczności i grzeczności w stosunku do bliźnich. Przepuścimy wszystkich. Ba, kolejny przykład. Zima już zapasem, zauważcie gdzie jest wydeptana ścieżka, kiedy trzeba minąć na chodniku tablice informacyjną opartą na dwóch nogach…<br /> <br /> <h2>Racjonalność</h2><br /> Przesądy, są to przekonania, że co najmniej dwa zjawiska (racjonalnie), kompletnie od siebie niezależne wpływają na siebie. Z jednoczesnym założeniem, że jedno z tych zjawisk jest obciążone jakimś fatum, a drugie prowadzi do odczarowania tego pierwszego.<br /> Jak stare są przesądy? Pewnie tak jak świat, a przynajmniej jak człowiek. Źródło swojego istnienia czerpią ze strachu przed nieznanym, niezrozumiałym, obcym, groźnym. Z czymś czego nie potrafimy sobie wytłumaczyć, zrozumieć, poradzić. Największe chwile chwały przesądy miały w mrokach średniowiecza. W dzisiejszych czasach podchodzimy do nich z coraz większym przymrużeniem oka. Ale jakaś przezorność w nas pozostała. Część z nich wymarła, ale są takie które dalej przekazujemy z pokolenia na pokolenie.<br /> <br /> <h2>Trzynastego wszystko zdarzyć się może</h2><br /> W piątek trzynastego, to lepiej nie wychylać nosa spod pierzyny. Dlaczego? Wiara w pechowość trzynastki, sięga jeszcze hen X w. p.n.e. gdzie do pomiaru czasu, określania astronomii posługiwano się 12. Później rozwój chrześcijaństwa, gdzie 12 oznaczało harmonię, szczęście, porządek, liczbę świętą. 13 natomiast wprowadzała chaos, burzyła doskonałość 12. Chrześcijaństwo miało wpływ na postrzeganie piątku jako najgorszego dnia tygodnia – tego dnia ukrzyżowano Chrystusa. <br /> <br /> <h2>Czarny kot przebiegł drogę</h2><br /> Behemot z powieści Bułhakowa najlepiej opisuje stosunek społeczeństw do czarnych kotów. Czarne koty w średniowieczu były uważane za wcielenie diabła, no w najlepszym wypadku za pomocnika czarownicy. Kot, który przebiegał człowiekowi drogę oznaczał zerwanie więzi z Bogiem. Znaczyło to tyle, ze diabeł chce namieszać w życiu człowieka.<br /> <br /> <h2>Stłuczone lustro</h2><br /> Dziś za dzięki prawom fizyki wszyscy możemy się dowiedzieć na jakiej zasadzie działa lustro. Za niewielkie pieniądze możemy je nabyć. Ale kiedyś było postrzegane jako przedmiot drogocenny i magiczny. Wiązało się to z wiarą w inny świat, w którym zamieszkiwała dusza. Stłuczone lustro oznaczało zniszczenie drogi duszy do ciała. <br /> <br /> A czy w y wierzycie w przesądy? Może macie jakieś sposoby na zrzucenie uroku? Albo przypomina się wam jakaś zabawna historia z przesądem? Zapraszam do dyskusji. <br />