Kilka słów o anoreksji

Co to takiego

Anoreksja, czyli choroba duszy, na którym cierpi także ciało. Osoby chore na anoreksje w przeszłości doznały przykrych sytuacji, które przez cały ten czas je doskwierały. Niekoniecznie musi być to spowodowane wyglądem ciała, ale również gwałt, molestowanie seksualne, czy nawet słaby kontakt z rodziną. Chory w ten sposób chce zwrócić na siebie uwagę otoczenia. Chce udowodnić, że potrafi sobie odmówić jedzenia, jaką ma silną wolę, nie zdając sobie sprawy, że problem cały czas narasta. Na anoreksję w 90% cierpiących na tę chorobę to kobiety.

Przebieg

Po osobach cierpiących na anoreksję czy bulimię, która po czasie przetwarza się w anoreksję, na początku trudno poznać, że celowo głoduje się, czy też usuwa pokarm z organizmu, zwracając go. Takie osoby początkowo wyznaczają sobie cel - nie jedzenie słodyczy, picie dużej ilości wody i wykonywanie dużo ćwiczeń - wydawałoby się, że to zwykła dieta. Kiedy zrzucą kilka kilogramów, wyznaczają kolejny cel - tym razem większe ograniczanie jedzenia, jeszcze więcej wody i ćwiczeń. Przez cały czas kiedy spadnie im waga, dalej uważają, że muszą jeszcze schudnąć. Ich psychika zakodowała sobie ich obraz jako grube osoby, dlatego wciąż uważają, że są "zbyt" grube.

Skótki

Skutki anoreksji są ogromne. Jest to wyniszczenie organizmu co prowadzi do śmierci. Pozbawienie organizmu budulca, siły do życia na samym początku objawia się jako anemia. Następnie osłabione są ograny wewnętrzne - serce, żołądek, nerki itd. Również z zewnątrz widać skutki choroby - paznokcie stają się łamliwe, włosy zaczynają matowieć, a następnie wypadać, wzrok staje się coraz słabszy, obniża się koncentracja, po czym chory powoli opada z sił. Po czasie osoba cierpiąca na anoreksje nie ma siły, ani ochoty dbać o własny strój. Człowiek wnet powoli zanika, a wraz z nim życie.

Leczenie

Otoczenie ma ogromny wpływ na przebieg leczenia osoby chorej. Ono nie widzi swojego ciała jako wychudzony, wycieńczony organizm tylko grubego osobnika, który wciąż chce walczyć z samym sobą. Leczenie jest długotrwałe i zdarza się, że nieskuteczne. Osoba chora musi się sama przekonać do leczenia, ponieważ bez tego, nie ma mowy o wyleczeniu. W takich wypadkach stosuje się terapię psychologiczną, która ma nauczyć chorego walczenia sobie z jego problemami; Samo "wpychanie" jedzenia osobie chorej nic nie zdziała, wręcz pogorszy sytuację, taka osoba wie, że coś jest na rzeczy ale dalej nie rozumie co; Niektóre anorektyczki same wyznaczają sobie terapię, np. oglądając film, na którym one są, np. z wesela, i widzą "chodzący szkielet" wnet zdają sobie sprawę w czym jest problem. Inne natomiast patrząc na swój nadgarstek widzą go jako grubego, natomiast obejmując go, dostrzegają jaki jest chudy. Tak więc drodzy czytelnicy, nie przejmujcie się opinią innych osób, oni zazwyczaj mówią tak tylko, żeby wam się zrobiło smutno. Najlepiej zapytajcie się swoich przyjaciół, rodzeństwa czy rodziców, oni znają was najlepiej i darzą was zaufaniem. Nie dajcie się zwieść zazdrosnym koleżankom.