3 lata temu poznałam chłopaka , który był...

pracownikiem mojego taty jest on o 7 lat starszego ode mnie... strasznie się nie lubiliśmy. po paru miesiącach znalazł sobie inna pracę z czego ja się bardzo ucieszyłam.
i tak nie odzywaliśmy się do siebie przez 2 lata (zapomniałam ze istnieje ) jednak po tych 2 latach napisał do mnie chciał znowu u nas pracować umawiałam go na spotkania z tatą i zaczęło się pisanie...nie załam go od tego strony... na serio fajnie mi się z nim pisało. i takie zwykłe pisanie przerodziło się w przyjaźń, ja przychodziłam do niego i zerkaliśmy na siebie tak żeby nikt nie widział (moi rodzice nie chcieli żebym się z nim zadawała) piszemy ze sobą już ponad rok ale nie mogę z nim normalnie pogadać bo nie mamy szansy się spotkać bardzo mnie to boli, bo oprócz problemu który mi robią moi rodzice to jeszcze jest jego dziewczyna z którą jest 2 lata i czuję się jak taka druga .. od poniedziałku do piątku mogę z nim rozmawiać ale od soboty do niedzieli nie mogę dawać znaku życia bo on jest u niej ;/ co ja mam robić ? chciałabym zapomnieć ale nie potrafię .:(( on mi wysyła linki że coś do mnie czuje i nie aż to mi mówił zresztą ja mu również. pomocy ! co niedziele mam doła siedzę przed tv i myślę tylko o nim :(