ABSOLWENCI GIMNAZJUM!! CZY WAM TEŻ TAK SMUTNO PO...

Nie tylko Wam jest przykro, ze odchodzicie ze szkoly, mlodszym tez. Taka pustka bez Was i swiadomosc, ze nastepni w kolejce jestesmy my.

wiadomo może niektórych bede miło wspominać , ale jakos nie miałam bliskich osób z którymi sie tak lubiłam czy cos , jedyne co to w gimnazjum poznałam mojego obecnego chłopaka <3 w 1 klasie zakochalismy sie i miłosc trwa do dzis <3 :* klasę miałam super w 1 klasie i w 2 klasie jednak w 3 kl zostaliśmy rozdzieleni i częśc poszła do innych klas , ale ta w 3 klasie też była super . <3 bedzie brakowac mi tych wybryków , żartów na lekcjach , ale cóz życie toczy sie dalej i trzeba ruszyc razem z nim , poznac nowe osoby i zobyc wykształcenie ;) Z pozdrowieniami dla osób z którymi byłam w klasie <3 Byliscie super ludźmi na pewno was zapamietam , dziekuję Wam za wszystko <3..

mi jakos nie jest smutno . mam ich gdzieś i tyle ;d

Ja jak jakiś czas temu kończyłam gimnazjum, to się cieszyłam i w ogóle nie było mi smutno. Moja klasa w gimnazjum nie była jakaś super, ale też nie była tragedią, aczkolwiek denerwowali mnie niedojrzali ludzie. Liceum jest sto razy lepsze. Ja po prostu odliczałam aż skończę gimnazjum i poznam nowych ludzi i jestem zachwycona. Płakać to ja będę niebawem jak skończę liceum. Wiadome, że nowe miejsce trochę przeraża, nowi nauczyciele i znajomi. Ja mam taki fart, że szybko się ze wszystkimi zapoznaję i zajęło mi to ze dwa tygodnie. W drugiej klasie nawet klasę zmieniłam i też szybko się zaklimatyzowałam. :D To wbrew pozorom nie jest trudne. Wystarczy być sympatycznym, uśmiechniętym i rozmownym.

Ja tam się meega cieszę , że skończyłam tą gimbaze . Jedynie tęsknić będę za swoją wychowawczynią była naprawdę spoko a tak to nie mam za czym ;)

Nigdy nie było i nie będzie mi smutno z ukończenia gimnazjum. Najpiękniejszy moment z tych 3 lat to moment ostatniego wyjścia z tego budynku.

Co prawda nie kończyłam gimnazjum w tym roku, ale także mam to za sobą, więc powiem, jak było to u mnie.
Klasę miałam o wiele lepszą, niż w podstawówce, ludzie byli naprawdę inteligentni, mądrzy, jednak jako klasa nie byliśmy zbyt zgrani. Miałam grono swoich znajomych, z nimi się trzymałam. Dlatego kończąc gimnazjum towarzyszyły mi raczej pozytywne emocje. Z kilkoma osobami kontakt utrzymuję, jednak większość osób odeszła w zapomnienie.
Nie płakałam, nie miałam powodu, by płakać. I na pewno nie chciałabym wracać do gimnazjum, w życiu.
A nauczyciele, jak to nauczyciele - jedni sympatyczni, inni nieznośni.
Co zaś do rekrutacji - najbardziej przejmowałam się w samym dniu ogłoszenia wyników, wcześniej jakoś to do mnie nie docierało. Jednak dostałam się do szkoły pierwszego wyboru i cały stres minął.
I nie przejmuj się, że Cię nie zaakceptują w nowej szkole. Na pewno znajdziesz tam osoby, które polubisz ze wzajemnością.
Na początku możesz czuć się trochę obco, ale to szybo minie, zobaczysz :)