Boje się seksu ponieważ kiedys byłam molestowana prz...

Na początek zapisz się do psychologa, bo jednak molestowanie to bardzo krzywdząca sprawa, z którą samemu trudno sb poradzić. Na rozmowę z chłopakiem przyjdzie jeszcze czas. Do niczego się nie zmuszaj- ani do mówienia o przeszłości, ani do seksu. Po prostu odmów i tyle. On nie musi na razie wiedzieć dlaczego nie chcesz, zresztą jesteś jeszcze za młoda na seks.
Skoro boisz się, że Twój obecny Cię skrzywdzi, to radzę się zastanowić czy warto sb nim dupę zawracać, skoro nie ma między Wami zaufania. Pamiętaj, że zmuszanie do seksu i grożenie odejściem to przemoc psychiczna i jest to również karalne. Zastanów się, czy to, co do niego czujesz to miłość, czy zwykły strach przed byciem samą, bo jeśli to drugie, to naprawdę nie ma sensu tracić cnoty z takim kolesiem. Zastanów się, czy chłopak Cb kocha (no jeśli zaakceptuje odmowę seksu, to pewnie kocha albo przynajmniej jest w porządku chłopem), pomyśl nad tym jak Cię traktuje itd.
W każdym razie nie chcesz seksu- nie musisz, nie chcesz mówić o molestowaniu- nie musisz.

Jeżeli byłaś molestowana i stanowi to nadal dla Ciebie problem to powinnaś skorzystać z pomocy psychologa i najpierw poradzić sobie z przeszłością, a później bać się za budowanie czegokolwiek.

@karenina111 dobrze mówi..
Najpierw musisz sama rozwiązac swój problem, pójść do psychologa itd, a dopiero potem tłumaczyć to chłopakowi...
Jeżeli Cię kocha, to zrozumie.. A jeżeli Cię szantażuje, że jak z nim nie pójdziesz do łóżka to odejdzie.. to widocznie mu tylko na tym zależy, nie ma się co oszukiwać..
Związek nie polega tylko na łóżku, on to powinien wiedziec, tymbardziej że Ty jesteś jeszcze młodziutka i chyba jeszcze tego nie robiłaś.. Jeżeli nie jesteś tego pewna, to pod rzadnym pozorem nie daj się namówić, musisz być na to gotowa, chcieć to zrobic.. A jeżeli sie boisz, to daj Sobie jeszcze trochę czasu...
Np. Ja z moim chłopakiem, chcieliśmy już szybcije spróbować, ale ja nie byłam tak do końca pewna.. Dwa razy gdy już prawie do tego doszło, nagle mnie coś zablokowało i po prostu nie chciałam, nie mogłam... Ale on to zaakceptował, zrozumiał.. Powiedział mi wtedy tak; 'Jeżeli Ty nie chcesz, albo nie jesteś gotowa, to poczekam, aż będziesz już gotowa, bo to powinna być przyjemność dla nas obojga, nie będę Cię do niczego zmuszał, mamy czas'
Jego słowa mnie okropnie ucieszyły, bo wiem, że mnie zrozumiał... No i dopiero po kilku miesiącach od tej sytuacji spróbowaliśmy jeszcze raz, tak na spontana.. I już nic mnie nie blokowało, wręcz przeciwnie; ciągło mnie.. Byłam tego na 100% pewna, wiedziałam że tego chcę.. I stało się. Ale nie żałuję, w sumie nawet się cieszę, bo Go na prawdę kocham i jestem pewna sw uczuć co do niego, wiem, że mnie nie zostawi z byle powodu i że na pewno nikt się nie dowie itd..
Więc po prostu musisz jeszcze zaczekać, bo jeśli się boisz, to widocznie jeszcze nie jesteś gotowa.. niektóre dz są gotowe jak mają 12 lat, a inne 20, no różnie bywa.. Masz jeszcze czas ;)
Pozdro

czas i praca nad przeszłością,mówiąc w skrócie. Wspomniana współpraca zalicza się także do rozmów z chłopakiem. Jeśli ludzie decydują się na seks,to ich związek powinien być na poważnym etapie. A jeżeli na takim jest to taka rozmowa nie powinna stanowić większego problemu,a na pewno powodu do rozstania. Jeśli kocha to oczywiście poczeka. A wizyta u specjalisty jak najbardziej wskazana. Jeśli jeden nie pomoże,warto szukać dalej. Bo jak w każdym zawodzie trafiają się ludzie mniej i bardziej zdolni.
A gdybyś miała jakieś pytania lub chciała,żebym trochę może konkretniej pomógł to zapraszam na prv.

przede wszystkim, jeżeli Twoj partner Cie kocha to może poczekać z uprawianiem seksu, aż będziesz gotowa na to, a co do traumatycznego przeżycia, powinnaś o tym powiedzieć chłopakowi, mnie mój pierwszy chłopak wykorzystał seksualnie i obecny o tym wie, ufam mu bo w końcu jesteśmy ze sobą więc mimo bólu psychicznego, łez podczas mówienia wiedziałam, że powinnam mu o tym powiedzieć i dzięki temu nasze życie intymne jest o wiele lepsze...szczerą rozmową można wiele zdziałać. A i osobiście chodziłam na wizyty do "specjalisty" nic mi nie pomogły więc nie polecam, człowiek sam sobie musi z tym poradzić, z pomocą najbliższych