Chodzi o to ze nie mogę zapomnieć o swoim...

byłym chłopaku. Wiem ze nie jesteśmy juz razem ponad 6 miesięcy ale nadal go kocham. Jeszcze teraz gdy okazuje się ze jest chory. Wcześniej śmialiśmy się z tego ze nie zapamietuje lub po prostu przejęzycza się dziwnie. Zaczeło mnie to martwić wtedy gdy zapominał moje imię. Wymienił wiele a mojego nie mółg przypomnieć sobie. Potem próbował z tego wyjsc i sie usmiechał. Wybaczłam i przytulalam zawsze. Raz go poprosiłam zeby poszedł z tym do lekarza pierwszego kontaktu. Odmówił. Nie naciskałam.. Ale teraz gdy jestem w 90% pewna ze to padaczka nie wiem co robić. Wsumie my się do siebie nie odzywamy. Bardzo się o niego martwie. Jego zapominanie lub po prostu nie wiedzenie gdzie jest przeraża mnie. Tym bardziej ze wyjeżdza On na wakacje do Rzymu. Juz raz tam sie zgłubił zapomniał jakim ma jechać metrem wsiadł do niewłściwego i wyjechał poza miasto. Policja go szukała przez 24 h. nie wrócił do domu na noc.. Zostaje mi ostatnie 2tygodnie na porozmawianie.. Bardzo się tego boje. Boję się ze nie będzie chciał mnie wysłuchać. a Te wakacje miały być cudowne. Miałam z nim do Włoch lecieć.. ; (( Proszę pomóżcie.
Jeszcze jedno. Wczoraj dostałam od jego 21 letniego brata wiadomosc na facebook o mniej wiecej takiej treści. " Hej szwagierka. Jakbym był na miejscu młodego walczył bym o Ciebie. On Cię kocha tylko znów sie w tym wszystkim pogubił. Weź mu wybacz. On znów zrobił sobie wyrzuty ze nie jest z Toba. Ej nie mogę tego dłuzej słuchac. Nie będę jego spowiednikiem do jasne cholery. A wiem ze Ty tez go kochasz. Bo taka miłość się nie zdarza. Wiem co mówię. Tomuś."
Proszę pomożcie Mii ! Co zrobic.. odezwać sie do niego.. kocham Go.. ale boje sie odrzucenia. Czuję również ze zostawilam go sama w najgorszym momencie. Ta chyba "choroba" i jeszcze rozwód jego rodziców..a obiecalam ze nigdy go samego z tym nie zostawie. On mi pomógł jak bylam / jechałam do szpitala na badania których sie bala..
Ti Amo. <3