Co sądzicie o związku na odległość ?
L
linka21195 pkt
1.4k wyświetlenia
:)
jak np. chłopak mieszka od Ciebie 120 km albo odwrotnie ?
jak np. chłopak mieszka od Ciebie 120 km albo odwrotnie ?
9 odpowiedzi
Najlepsza odpowiedź
1
Należy zastanowić się gdzie jest ta granica. Odległość liczona w km przy której dalsze związki sensu nie mają. Jak ktoś mieszka 30km od siebie przy dobrym połączeniu komunikacją a oficjalnie też można to nazwać związkiem na odległość, to jednak może spokojnie z taką osobą się spotykać.
Na początek musimy się zastanowić czego oczekujemy po takiej miłości? Kontakt- fakt, będzie rzadki ale jednak będzie. Początki zawsze są najtrudniejsze- i to właśnie w tym czasie najbardziej wskazane są częste spotkania. Jeżeli dwoje ludzi łączy naprawdę silne uczucie- zaznaczam tu słowo "uczucie, miłość" to dwoje ludzi ma bardzo duże szanse na stworzenie takiego rodzaju związku. Jednak jeżeli dwoje ludzi połączonych jest jedynie zauroczeniem to mają dwie drogi do wyboru. Zauroczenie przerodzić w miłość poprzez częste spotkania itp sprawy (chyba wszyscy wiedzą o czym mówię) albo próbować, chociaż w większości przypadkach będzie to daremny trud. Tworząc związek na odległość musimy być przygotowani na wiele ewentualności. Jeżeli ktoś będzie od nas potrzebować jakiegoś wsparcia to owszem telefon może być pewnym rozwiązaniem ale nie 100%. Gdy tylko istnieje możliwość- pojechać do tej drugiej osoby. Dlaczego to zawsze chłopak musi jeździć do dziewczyny? (jak to opisała SwEeTmAdZiA) Na początku, oczywiście jak najbardziej takie gesty są najlepiej widziane, ale kiedy związek ma fundament... silny fundament to i dziewczyna może jechać do chłopaka i odwrotnie. Duże znaczenie mają również rodzice. Kiedy zaakceptują drugą osobę, zachowają ją w pamięci jako dobra osoba to związek otrzymuje dodatkowe szanse na przetrwanie. Rzeczywiście, w roku szkolnym spotykanie z taką osobą dochodzi tylko do weekendów. Należy pamiętać że weekend to dwa, a nawet trzy dni. W wakacje wszystko się zmienia. Wspólny wyjazd, bądź wyjazd do drugiej osoby na jakiś czas (oczywiście jeżeli istnieje taka możliwość)
Powracając jeszcze do wypowiedzi SwEeTmAdZiA. Związek to nie tracenie wolności. Każdy ma prawo do spotkań z przyjaciółmi- jak i chłopak, tak i dziewczyna. Każdy ma prawo do zwykłego uśmiechu. Ale trzeba znać tą granie. Co z tego że chłopak jest oddalony o "x" km. Ważną kwestią też jest zaufanie. Jeżeli nie mamy akceptacji wśród znajomych drugiej osoby to mogą oni chcieć zniszczyć taki związek, rozsiewając np. plotki.
Decydując się na taki związek musimy zbudować silny fundament, fundament miłości. A dopiero później stawiać kolejne szczeble (identycznie jak z budową domu). Musimy przywyknąć do konsekwencji takiego związku. Musimy wiedzieć czym jest miłość, czym jest prawdziwe uczucie. Nie możemy dać się ponieść emocjom. Wiele osób ma takie tłumaczenie: ciebie nie było przy mnie w tej chwili, nie wiedziałeś/ aś co czuje. Musiałam w kimś znaleźć oparcie. Oparcie ale jakie? Fizyczne i tylko taki. A czasem to oparcie przeradza się w coś innego. Oparcie psychiczne będziemy mieli cały czas w drugiej osobie, brak będzie tylko czasem tego fizycznego ale dla dwojga kochających się ludzi przywyknięcie do takiego stanu rzeczy jest możliwe ;)
Na początek musimy się zastanowić czego oczekujemy po takiej miłości? Kontakt- fakt, będzie rzadki ale jednak będzie. Początki zawsze są najtrudniejsze- i to właśnie w tym czasie najbardziej wskazane są częste spotkania. Jeżeli dwoje ludzi łączy naprawdę silne uczucie- zaznaczam tu słowo "uczucie, miłość" to dwoje ludzi ma bardzo duże szanse na stworzenie takiego rodzaju związku. Jednak jeżeli dwoje ludzi połączonych jest jedynie zauroczeniem to mają dwie drogi do wyboru. Zauroczenie przerodzić w miłość poprzez częste spotkania itp sprawy (chyba wszyscy wiedzą o czym mówię) albo próbować, chociaż w większości przypadkach będzie to daremny trud. Tworząc związek na odległość musimy być przygotowani na wiele ewentualności. Jeżeli ktoś będzie od nas potrzebować jakiegoś wsparcia to owszem telefon może być pewnym rozwiązaniem ale nie 100%. Gdy tylko istnieje możliwość- pojechać do tej drugiej osoby. Dlaczego to zawsze chłopak musi jeździć do dziewczyny? (jak to opisała SwEeTmAdZiA) Na początku, oczywiście jak najbardziej takie gesty są najlepiej widziane, ale kiedy związek ma fundament... silny fundament to i dziewczyna może jechać do chłopaka i odwrotnie. Duże znaczenie mają również rodzice. Kiedy zaakceptują drugą osobę, zachowają ją w pamięci jako dobra osoba to związek otrzymuje dodatkowe szanse na przetrwanie. Rzeczywiście, w roku szkolnym spotykanie z taką osobą dochodzi tylko do weekendów. Należy pamiętać że weekend to dwa, a nawet trzy dni. W wakacje wszystko się zmienia. Wspólny wyjazd, bądź wyjazd do drugiej osoby na jakiś czas (oczywiście jeżeli istnieje taka możliwość)
Powracając jeszcze do wypowiedzi SwEeTmAdZiA. Związek to nie tracenie wolności. Każdy ma prawo do spotkań z przyjaciółmi- jak i chłopak, tak i dziewczyna. Każdy ma prawo do zwykłego uśmiechu. Ale trzeba znać tą granie. Co z tego że chłopak jest oddalony o "x" km. Ważną kwestią też jest zaufanie. Jeżeli nie mamy akceptacji wśród znajomych drugiej osoby to mogą oni chcieć zniszczyć taki związek, rozsiewając np. plotki.
Decydując się na taki związek musimy zbudować silny fundament, fundament miłości. A dopiero później stawiać kolejne szczeble (identycznie jak z budową domu). Musimy przywyknąć do konsekwencji takiego związku. Musimy wiedzieć czym jest miłość, czym jest prawdziwe uczucie. Nie możemy dać się ponieść emocjom. Wiele osób ma takie tłumaczenie: ciebie nie było przy mnie w tej chwili, nie wiedziałeś/ aś co czuje. Musiałam w kimś znaleźć oparcie. Oparcie ale jakie? Fizyczne i tylko taki. A czasem to oparcie przeradza się w coś innego. Oparcie psychiczne będziemy mieli cały czas w drugiej osobie, brak będzie tylko czasem tego fizycznego ale dla dwojga kochających się ludzi przywyknięcie do takiego stanu rzeczy jest możliwe ;)
1
5
wszystko jest do przejscia, ale wymaga zaangazowania, poswiecenia i bezgranicznego zaufania z OBU stron.
będzie cięzko, ale czasami jest warto.
zależy.ja bym się w to nie pakowałam. juz cięzko mialam sie zgodzic na zwiazek gdzie odleglosc wynosila 50km..no i sie nie zgodzilam, ale tez dlatego ze roznica wieku wynosila 5 lat..
a wracając do tematu, jesli to jest to- to przetrwa, jesli nie- nie.
czasem warto zaryzykowac.
zycze powodzenia, bo sie przyda;)
będzie cięzko, ale czasami jest warto.
zależy.ja bym się w to nie pakowałam. juz cięzko mialam sie zgodzic na zwiazek gdzie odleglosc wynosila 50km..no i sie nie zgodzilam, ale tez dlatego ze roznica wieku wynosila 5 lat..
a wracając do tematu, jesli to jest to- to przetrwa, jesli nie- nie.
czasem warto zaryzykowac.
zycze powodzenia, bo sie przyda;)
5
3
Yhyhyh, ja sama byłam w takim zwiazku, tylko że dzieliła nas większa odległość, bo ponad 200km. Napewno nie wypali tu u nastolatków, a jeżeli tak to są bardzo nikłe szanse, żeby później coś z tego wyszło. Zbyt dużo tęsknoty, cierpienia itp. Potrzebna jest bliskość, a tu nie często jest. Ja ogólnie odradzam takich związków, później mogą czekać tylko nieprzyjemne rozczarowania. Bo się liczyło na więcej, i miało się tylko złudne nadzieje :)
3
-1
" albo odwrotnie? " wyjdzie na jedno i to samo , mieszkacie 120 km od siebie. Uważam, że jeżeli uczucie jest szczere to się Wam uda,a jeżeli nie jest szczere, nie ma chęci do starania się to się nie uda. I przede wszystkim w takim związku trzeba mieć dużo zaufania do drugiej osoby.
-1