Co sądzicie? Poranek, wstając z łóżka,...

spoglądam na zegarek .
Widząc wskazówki istnienia,
kradnące życie stale .


Szukam ludzi ,szukam w ludziach ,
Sensu ich znaczenia .
Odnajdując tylko ,na ich twarzach,
Obraz Cierpienia .


Żyć od nie chcenia ,
Nie myśląc o niczym .
To droga jest do bólu,
Ciągłych przyczyn .


To co się liczy ,
Odchodzi w zatracenie.
Życie jak życie w twarz,
Wciąż się tylko śmieje.



Chcę mieć nadzieję ,
Chcę dalej o krok .
Iść choćby nawet,
W nieskończony zmrok .


Pragnę padać na twarz ,
Po to by wstać.
Pragnę mieć tyle sił,
Bym mógł nadal trwać.


Ułamek sekund,
Kiedy otwieram zamek .
Widząc wciąż te same ściany ,
Nic nie jest takie same .


Za każdym razem,
Odczuwam wielką zmianę .
Czas każe stać na baczność.
Mówię, raczej nie stanę .



To pogmatwane,
gdy krzyczy we mnie dusza .
Wewnątrz panuje zamęt,
Gdy ciało się nie rusza .


Świat utracjusza który ,
Wyciąga prawdę .
Przez to wciąż ma pętle,
Zaciśniętą na gardle .



Chcę mieć nadzieję ,
Chcę dalej o krok .
Iść choćby nawet,
W nieskończony zmrok .


Pragnę padać na twarz ,
Po to by wstać.
Pragnę mieć tyle sił,
Bym mógł nadal trwać.