Co sądzisz o moim wierszu?

Gdzie gniazdo natchnionych?
Ale tych prawdziwych...

W teatrach spalonych.
Jeden na milion żywych.

Wszyscy samotni, nie rozumiani.
Odkryci - przypadkowo napotkani.

I owoc zebrany z drzewa.
Jeden na trylion dobry bywa.



Poszukiwania nieskończone.
To jest, jak szukać igły w stogu siana.

Kolejne osoby zapomnieniem ranione
Jeden na sekstylion nie wie co to rana.

I gdy szczyt przed oczyma,
wszyscy chcieliby by czas się zatrzymał.

I nagle ... okrutni ludzie, uprzedzeni z góry.
Nieliczni przejdą ich zawiści mury.