Co uważacie o takiej postawie, gdy człowiek...

Żadna ciemna strona... Po prostu tymczasowe użalanie się nad sobą, bo nie potrafi się wstać i walczyć. Byłam kiedyś w podobnym położeniu i uwielbiałam zadręczać siebie takimi sytuacjami, ale później było mi tylko coraz gorzej i stwierdziłam, że czas wziąć się za siebie. W ten oto sposób żyję pełnią życia i jestem sobą. Takiemu zdołowanemu człowiekowi radzę zrobić to samo, bo zatracaniem się w smutek, przygnębienie, osamotnienie i wycofywaniem się z życia tylko pogorszy swoją i tak ciężką sytuację. Każdy chce szczęścia i nikt nie chce bólu, ale bez deszczu nie byłoby słońca - cytat. Więc przetrwaj ten okres, wstań i żyj szczęśliwiej. Niekiedy samemu trzeba zadbać o swoje własne szczęście, zawalczyć o nie - nie można bezustannie siedzieć i użalać się nad sobą, bo tak tak całe życie zejdzie ci nieciekawie i bezsensownie. Lepiej otworzyć się i spróbować - chociaż tyle, spróbować! postarać się! Życzę powodzenia :)