Cześć. Mam pewien problem. Otóż mój...

"Zasłużyłam na to żeby cierpieć" - co ty wygadujesz? Za co? Za szczerość?
Przestań się obwiniać, bo postąpiłaś prawidłowo, zgodnie z tym, co uważasz, co czujesz.
To ten twój przyjaciel postąpił nie w porządku, skoro nigdy nie miał podstaw, by sądzić, że też do niego coś czujesz. Postąpił wręcz samolubnie. Nie miał podstaw, by sądzić, że możecie zostać parą, a mimo to zaryzykował i obarczył cię wiedzą, ze by tego chciał. To nigdy nie wychodzi przyjaciołom na dobre. Skoro się poczuł tak wielce zraniony, że aż kontakt z tobą zerwał, to nie wiem, czy warto ciągnąć taką przyjaźń. Napisz mu, że chcesz się spotkać i porozmawiajcie. Skoro miało być tak, jakby nic nie powiedział, to dlaczego się tka odsuwa? Ciebie tym rani, a wyznał ci miłość. Kto, jeśli kogoś kocha, pozwala sobie na takie coś?
On musi przeboleć to, że nic więcej was nie połączy. Wiadomo, że na to potrzeba czasu. Tylko skoro wie, że potrzebuje czas, dlaczego nie postąpi dojrzale i jak mężczyzna i tego nie powie? Dałabyś mu spokój na tydzień czy dwa, potem byście kontynuowali znajomość. Nie można robić tak, że się mówi jedno, a potem odstawia taki cyrk. Zobacz - ona nie szanuje cię nawet na tyle, by napisać ci chociaż: "sorry, nie mam siły na rozmowy, potrzebuję czasu". Jest tak samolubny, że się zamknął w domu, ma cię w tyłku i wielce teraz cierpi, a ma to na własne życzenie. Czy tak powinien postępować przyjaciel? Ty nic złego nie zrobiłaś, a on cię teraz każe za szczerość. Zastanów się, napisz mu, jak to twoim zdaniem teraz wygląda i niech chłopak się ogarnie. Bo to on postanowił ci, nie mając podstaw, wyznać swoje uczucie, ryzykując utratę przyjaciółki i jak się okazało, że ryzyko faktycznie się nie opłaciło, to nagle ty jesteś winna i ty na tym tracisz i się męczysz. To nie świadczy o nim dobrze - ani jak o przyjacielu ani o kimś, kto cię podobno kocha.