Cześć. Mam powazny problem a więc jestem...

Cześć. Powinno się brać pod uwagę rady rodziców ale decyzja powinna już należeć do Ciebie. Chłopak nie będzie na Ciebie czekał w nieskończoność. Jeżeli się nie zdecydujesz na niego znajdzie sobie jakąś inną dziewczynę. Masz przykład siostry. Sądzę że rodzice wolą abyś była szczęśliwa i miała rodzinę. Jeżeli będziesz z długo czekała nie będziesz miała nikogo.

Powinnaś się poważnie zastanowić, na czym ci bardziej zależy. Na chłopaku czy na rodzinie. Inna sprawa jest taka, jak bardzo poważnie traktujesz związek z tym chłopakiem. Co będzie, jak postawisz na chłopaka i odwrócisz się od rodziny a po jakimś czasie jednak rozstaniesz się z nim. Zostaniesz wtedy bez chłopaka i bez rodziny.

"Rodzice mówia ze jak bede z tym chłopakiem to spotka mnie kara boska i Bóg zesle na mnie jakies złe doświadczenia" - nie napisałaś, w jakiej konkretnie wierze jesteś wychowywana, ale ja uważam że Bóg jest MIŁOSIERNY i wspiera każde prawdziwe uczucie. Jeśli miałabym powiedzieć czym jest Bóg - stwierdziłabym, że jest miłością. Ale to tak mimochodem. Na Twoim miejscu nie przejmowałabym się tym co mówią Twoi rodzice dopóki sama tak faktycznie nie uważasz; jeśli wydaje Ci się że masz prawo być z tym chłopakiem, to zaufaj swojej intuicji a nie temu co ktoś Ci mówi. Nawet jeśli to najbliżsi. Pamiętaj: za x lat rodziców już nie będzie, a Ty zostaniesz albo sama albo z kimś kto Cię kocha, wybór należy do Ciebie.

To na pewno bardzo trudna decyzja, wybierać między rodziną a miłością, nie przejmuj sie tym, co ludzie powiedzą sąsiedzi czy ktoś inny, to nieistotne, ja osobiście nie wierzę w kary boskie za bycie z kimś kogo się kocha, można byc z kimś innej wiary szanując się na wzajem, spróbuj to wytłumaczyć rodzicom. Rodzice mają siebie na wzajem, szkoda żebyś Ty wyrzekła się swojej miłości, jeśli jest na tyle silne by pokonac wszystkie przeciwności, to warto

Wyznanie religijne ani nic innego nie powinno stać na przeszkodzie, jeśli jest to prawdziwa miłość. Jeśli naprawdę się kochacie, to nie przejmuj się ani opinią rodziców, ani niczyją inną. Ważne, abyś była szczęśliwa. Twoi rodzice boją się o ślub kościelny, ale przecież wcale nie musisz go brać, aby być ze swoim chłopakiem-może to by załagodziło sytuację.

Masz 26 lat i jest to jak najbardziej dobry wiek aby założyć rodzinę i sobie decydować. Twoi rodzice swoje już zrobili to znaczy wychowali cię ,dali ci wykształcenie i kształtowali na normalnego ,odpowiedzialnego człowieka. Niestety na tym ich rola się kończy i teraz ty masz prawo na własne wybory. Oczywiście nie chodzi mi o to ,że ze zdaniem rodziców nie należy się liczyć ale w tym wypadku jeżeli się kochacie i chłopak jest tego wart to rodzice nic nie mogą ci narzucić ani zabronić. Moim zdaniem nie ma tu nad czym rozmyślać tylko iść za głosem serca. Poczytaj sobie na temat ślubów mieszanych i może to cię przekona, że różnica wyznań to żaden problem. Rodzice za ciebie życia nie przeżyją więc zrób tak aby tobie było dobrze. Z biegiem czasu pogodzą się z twoim wyborem , przebaczą i zapomną zwłaszcza jak zobaczą ,że jesteś szczęśliwa.

Nie wiem jakiej jesteś wiary, więc nawet się nie domyślam jakie restrykcje mogą cię obowiązywać. Czy to tylko wymysł twoich rodziców, bo chcą żebyś była z kimś kto jest takiego samego wyznania, czy twoja wiara tego wymaga? Jesteś dorosła i ty musisz zdecydować co jest dla ciebie najlepsze. Niestety wszystko ma swoje plusy i minusy. Jeśli wybierzesz wiarę, stracisz chłopaka, którego kochasz, a jeśli wybierzesz chłopaka, będziesz skonfliktowana z rodziną. Chociaż w tym przypadku możesz mieć nadzieję, że jednak rodzice go zaakceptują. Niezależnie co postanowisz, życzę ci żebyś była szczęśliwa.

Jestem wyznania Świecki Ruch Misyjny Epifania, a rodzice mi nigdy nie wybaczą tego że wybrałam chłopaka od nich. Rodzice mysla ze powinnam sie związać z kims tylko z mojej wiary.

Nie ma co rozmyślać. Stanęłaś niewątpliwie przed poważnym problemem - wyborem pomiędzy swoją rodziną i chłopakiem, którego kochasz. Rodzice cię wychowali, dbali o ciebie, umożliwili ci zdobycie wykształcenie i niewątpliwie cię kochają. Zaś ukochany chłopak chce ci dać szczęście na twoje całe przyszłe życie. I taka jest kolej życia. Kieruj się tym co mówi twoje serce. Wiara człowieka nie może stawać na drodze do szczęścia. Miłość dwojga ludzi jest od niej silniejsza. Rodzice, choć zapewne z dużym trudem, będą musieli się pogodzić z twoim wyborem. Staraj się by było to dla nich jak najmniej dotkliwe. Rozmawiaj z nimi, wytłumacz jak bardzo zależy ci na twoim szczęściu i oni również powinni zadbać o to byś była szczęśliwa. Nie ma obaw, by z tego powodu spotkała cię jakakolwiek boska kara. Bóg nade wszystko stawia na pierwszym miejscu ludzkie szczęście.

Osobiście nie rozumiem twoich rodziców są bezwzględnie nietolerancyjni. Jeżeli kochasz swojego chłopaka a do tego chcecie być razem to przecież miłość nie wybiera. Trzeba patrzeć do przodu a nie cofać się wstecz. z rodzicami nie będziesz przecież żyła mieszkała czy wychowywała dzieci tylko z mężem czy partnerem. sama nie mam ślubu kościelnego tylko cywilny i nikt mnie nie zmusi do narzucania swojej woli. Zrobisz jak uważasz ale rodzice nie mogą ci narzucać swoich racji. pozdrawiam.

Rodzice wciąż mówia o końcu świata że tak jak jest w bibli napisane ze bedzie koniec swiata to tak sie dzieje ale ja chce mieć rodzine kochającego chłopaka a nie non stop słuchac że w kraju bedzie źle i bedzie bieda i nastapi koniec swiata .