Cześć, pisałam wiam że mam chłopaka z wiary...

jestem katolikiem, moja dziewczyna jest prawosławna niby to samo ale jednak trochę różnic jest. Nie wyobrażam sobie jej zostawić tylko dlatego, że rodzice mi tak każą albo że jej wiara jest trochę inna. Prędzej zostałbym ateistą. Nawet gdyby jej wiara była w stu procentach inna to i tak robiłbym wszystko żeby z nia byc

Niewątpliwie masz bardzo poważny problem. Z jednej strony nadmiernie konserwatywni rodzice, z drugiej kochający chłopak innej wiary. Jesteś osobą dorosłą, wszelkie decyzje masz prawo podjąć na swoją własną odpowiedzialność. Czas leci i tak jak w przypadku twojej siostry, możesz stracić wszelkie nadzieje na swoje szczęście i założenie upragnionej rodziny. Na twoim miejscu przeprowadziłbym dwie poważne rozmowy. Po pierwsze z twoim chłopakiem, przedstawiając mu swoją naprawdę trudną sytuację, czy zgodziłby się na jedynie ślub cywilny, wówczas każde z was pozostałoby przy swojej wierze. Powinnaś również zrozumieć, że wiary nie zmienia się z uwagi na konieczność zawarcia związku małżeńskiego, a decydują o tym przekonania człowieka. Druga sprawa to porozmawiać z rodzicami o takim rozwiązaniu i próbować przekonać ich, że twoje uczucia w dodatku odwzajemnione są niezwykle silne. I jeśli naprawdę chcą oni twojego szczęścia to powinni to zrozumieć. A w przyszłości, kiedy już odejdą rodzice, życząc im jak najdłuższego życia w zdrowiu, będziecie mogli podjąć właściwą, przemyślaną decyzję odnośnie wiary i postąpić tak jak nakazywać wam będzie wasze sumienie.

Wydaje mi się, że jeżeli Twoi rodzice Ciebie na prawdę kochają (a przypuszczam, że tak jest), to nie będą przeciwstawiać się twojej miłości. Kochający rodzice rozumieją i akceptują przemyślane czyny swoich dzieci. Miłość (ta prawdziwa) nie wybiera koloru skóry, wyglądu, wzrostu, wagi ani wyznania. Kieruj się sercem, a wszystko się dobrze ułoży.

Cześć. Wydaje mnie się że może być jednnostrone zaślubiny wierzącego katolika z nie wierzącą osobą. Dopytaj się o taką możliwość a jeżeli nie to co, zrobisz, zostawisz Go? Masz 26 lat i kochasz chłopaka. Co jeżeli posłuchasz rodziców i już później nikogo nie spotkasz? Nikt nie przeżyje życia za Ciebie!!!

Wyglądają na konserwatystów, więc według mnie będzie to spory problem. Ja bym sobie dał spokój z tym chłopakiem albo go przycisnął żeby zgodził się jedynie na cywilny.

Cześć, a powiesz mi jak oczywiście to nie tajemnica jaki mieliście ślub???? i jak sie dogadujecie odnośnie dzieci???? i czy Wasi rodzice akceptują Wasz związek???

Podstawowe pytanie, na jakie powinnaś odpowiedzieć sobie, to z kim chcesz spędzić resztę swojego życia? Z rodzicami czy z chłopakiem? W końcu tu chodzi o twoje dalsze życie i szczęście i nikt nie powinien ci się wtrącać do podejmowanych przez ciebie decyzji. Jeśli uważasz, że z tym chłopakiem jest na poważnie, to wyjdź za niego po prostu. Nie patrz się na rodziców i nie słuchaj ich gadania.

Jeśli boisz się że rodzice się od ciebie odwrócą to znaczyło by że cię nie kochają bo jeśli cię kochają to powinni cię wspierać a ty jesteś już pełnoletnia więc nie mają nad tobą żadnej władzy. Jeśli kochasz tego chłopaka bądź z nim i postaw na swoim. Życzę powodzenia i jeśli z nim wyjdzie zaproś mnie na ślub ;)