Cześć, więc zacznę od tego że jestem...

Marnujesz? Co jest marnowaniem? To, że nie dajesz byle komu, nie spijasz się do nieprzytomności, zachowujesz się jak normalna dziewczyna? To rzeczywiście masz problem, ale nie z tym, jaka jesteś, a że tak ulegasz durnym wpływom.

Mam 17 lat, jestem dzieckiem spokojnym, ułożonym, może nie jestem wzorowa w szkole, ale często się staram, nie znoszę imprezować, nie umiem tańczyć. Poza niewielką grupą przyjaciół mam dużo znajomych, jednak znajomości tych za bardzo rozwijać nie chcę. Nie są mi potrzebne. Nie piję alkoholu, po 18 też nie zamierzam. Uważam, że jest mi zbędny. Zamiast imprezy czy wyjścia gdziekolwiek wolę kubek herbaty i dobrą książkę. Wcale nie uważam, że marnuję najlepsze lata, ale może jestem dziwna. Generalnie sporo osób myśli, że zwariowałam.
Do czego zmierzam? Nie m się czego wstydzić, nie ma nad czym płakać. Jeśli nie chcesz iść na imprezę to nie idź. Jest tyle innych sposobów na poznanie nowych znajomych. Jeśli chcesz iść - absolutnie nie ma się czego bać. I mówi Ci to dziewczyna, która imprez i innych ludzi unika jak ognia. Przede wszystkim głowa do góry i żyj po swojemu.