Czy przeszkadzałaby Wam wiara drugiej połówki?

Jeżeli nie wymagałby ode mnie zmiany wiary, to raczej bym nie miała nic przeciwko. Mimo wszystko preferowałabym kogoś o podobnych lub takich samych wierzeniach jak ja.

Jeśli to tylko taka sobie znajomość - wszystko mi jedno, pod warunkiem, że druga strona nie narzuca mi swoich poglądów. Jeśli miałby to być poważniejszy związek - różnice w wyznawanych poglądach mogą prowadzić do wielu kłótni i nieporozumień w kwestii np. seksu przedmałżeńskiego, obchodzenia niektórych świąt, czy np. wychowywania dzieci. Moim zdaniem optymalnie jest, jeśli poglądy religijne osób będących w związku są do siebie zbliżone.

Najpewniej tak. Większość osób monoteistycznych nawet nie próbuje zrozumieć innych religii (lub ich braku) i najpewniej starałaby się nawrócić swoją "drugą połówkę" na "jedyną właściwą ścieżkę", co prowadziłoby do wielu kłótni. Nie wspominając o tym, że nie można by nawet wymienić się poglądami w tym temacie. Jeśli jednak trafiłabym na kogoś, kto jest w stanie ścierpieć, że druga strona nie jest katolikiem/muzułmaninem/świadkiem jehowy/protestantem/czymkolwiek innym - nie przeszkadzałoby mi to.

nie przeszkadzało by mi to ;)

Swoją drogą Jehowy to lepsi chrześcijanie niż my
wszyscy katolicy (nie, nie jestem Jehową) owszem
mają swoje durne zasady i przekonania, ale coś
za coś, żyją zgodnie z Chrystusem.

By the way.. nie przeszkadzałoby mi to do czasu,
gdy połówka zaczęłaby mi wmawiać, że moja wiara
jest bez sensu i powinienem się "nawrócić" bo jak
nie to spłonę w piekle i wgl....

Mam taką sytuacje, że jestem ateistką, bardzo długi okres czasu. Mój mężczyzna jest z wyznania chrześcijaninem. Nie przeszkadza mi to. Jest niedziela, idzie do kościoła, wraca, jest ok. Najważniejsze by szanować swoje poglądy.

Jestem katoliczką, ale u świadków jehowy cenię to, ża są razem i siebie wzajemnie wspierają. Są oczywiście dla nas katolików namolni. Trudno im wytłumaczyć, że sie nie jest zainteresowaną ich wiarą. To jest jakiś dziwny upór. Jeśli chodzi o drugą połówkę to inna wiara by mnie nie przeszkadzała o ile by ona nie pochodziła z innego obszaru kulturowego. Tam kobiety są różnie traktowane.

Nie.

eeeeeeeee jehowici to też chrześcijanie! To jest po prostu lekko sekciarski i upierdliwy odłam.

Jakby mnie nie nawracała na swoją wiarę i nie robiła jakichś głupot z tym związanych, to nie.

Nie nie przeszkadzało by mi to. Gdyby tylko ta druga osoba nie przekonywała mnie do swojej wiary ani nie wywyższała się bądź uważała że jej wiara jest lepsza.

Nie przeszkadza mi to.

Ja na przykład nie mam nic do wiary, ale przeszkadza mi chodzenie do kościoła.

Nie, bo w związku się liczy uczucie, a nie to w co wierzymy (ja i mój partner). Można powiedzieć, ze ja jestem w takim związku, gdzie mój partner jest katolikiem, a ja ateistką (jak na razie) i jest ok. Jeżeli w przyszłości będę w taki związku to nie będzie problemu, jeżeli mój partner nie będzie nalegał na ślub kościelny, bo jest on mi do niczego nie potrzebny. Jak chce, to niech wierzy, ale nie do przesady, że ślub koniecznie, bo inaczej seksu nie będzie.