Czy to jest w porządku, że kochamy się ze...

sobą tylko wtedy, kiedy on chce? Całujemy się też tylko wtedy, kiedy on ma na to ochotę. Nie chcę, żeby się zmuszał do seksu, ale do tych pocałunków to jednak by mógł, bo to nic strasznego i nie wymaga dużego wysiłku. Pomyślałam, że zaproponuję taki z lekka bezsensowny kompromis: on będzie okazywał mi więcej czułości, a nie będę tak bardzo naciskać na czułość, bo w tej chwili ja go cmokam z 5 razy w ciągu godziny, a on mnie ani razu. :( Wtedy i on i ja byśmy byli zadowoleni i nikt nie mógłby się czuć pokrzywdzony. Warto zawracać sb głowę takim kompromisem?