Czy to normalne ze z jednej strony chcemy już...

Dla mnie to na pewno nie jest normalne. Ale każdy człowiek jest inny i dla Ciebie może być. Ja jestem w życiu pewna swoich wyborów, zanim się w coś zaangażuję to staram się dokładnie poznać z czym lub kim mam do czynienia i wtedy z zaufaniem nie ma problemu. Nie mogę powiedzieć, że nikt nigdy mnie nie zranił, bo zawsze ktoś Cię zrani, a zwłaszcza ktoś kto Cię kocha, bo ma do Ciebie "dostęp" w przeciwieństwie do osób nieznajomych lub wrogów (i oni nie mogą Cię za specjalnie zranić, bo niby jak skoro Cię nie znają?). I dla mnie to jest normalne. W każdym zdrowym związku zdarzają się różnice zdań, głupie pomysły, które czasem powodują smutek u drugiej osoby (sami na pewno też bywamy źródłem takiego smutku), choć zazwyczaj nie jest to celowe. Cały myk polega na tym, by umieć bez zbędnych kłótni i awantur wszystko sobie wyjaśnić i dojść do jakiegoś kompromisu. Ja dzięki temu nie miewam w związku większych problemów i pomimo chwil smutku jestem bardzo szczęśliwie zakochaną od prawie 2lat osobą:)

Rozumiem Cię też tak mam , myślę , że to jest jak najbardziej normalne wtedy gdy zrani Cię osoba to już myślimy , że wszyscy są tacy sami i to jest błąd też nie potrafilam zaufać , a gdy to się stało to wszystko jest dobrze i radzę Ci abyś zaufala komuś może los się do Ciebie usmiechnie tak jak do mnie , POZDRAWIAM :)

Rozwalasz sobie zwiazki na własne życzenie. Tracisz ludzi, przez to, że boisz się zaufać. Żyje sie raz! Czasem lepiej nie zastanawiać się, co by było gdyby, po prostu żyj, a nie myślisz, że za kilka miesiecy będziesz cierpieć. Czasem lepiej spróbować, żeby być szcześliwym, a tak to pozostaniesz wiecznie niezadowolona. po prostu, żyj.

To jest jak najbardziej normalne. Każdy z nas kiedyś został zraniony przez bliską osobę. Tego się nie zapomina. Każdy przeżywa to inaczej, jedni silniej, inni radzą sobie lepiej, ale to jednak zostaje w nas głęboko, rozpamiętujemy to i boimy się przeżyć znowu taki ból, rozczarowanie, utratę bliskiej osoby etc. dlatego właśnie nie chcemy się ponownie wiązać, boimy się zaufać, dręczą nas wspomnienia z przeszłości i to całkiem normalne, przecież każdy z nas chciałby być w pełni szczęśliwy. Jednak moim zdaniem, trzeba próbować, bo obok siebie możemy znaleźć wielkie szczęście, zupełnie się tego nie spodziewając. Nie można wszystkich od siebie odrzucać, może wśród tych ludzi znajduje się człowiek, który uszczęśliwi Cię i zmieni Twoje życie na lepsze?