Czy uważacie że ludziom trudno jest być sobą?

Cześć, z założenia człowiek jest istotą stadną i najlepiej rozwija się w obecności innych osób. Oczywiście nie jest to proces łatwy i przyjemny, gdyż często ścierają się w nim silne osobowości mające odmienne cele i zadania. Ale trudno sobie wyobrazić kogoś kto nie ma żadnego celu w życiu. I wówczas okazuje się, że cel wyznaczamy sobie będąc zapatrzenie w jakiś wzorzec, a takim jest jakaś inna osoba, która już go osiągnęła a my chcemy osiągnąć jeszcze więcej. I wówczas trzeba iść na pewien kompromis, aby cel osiągnąć. I zazwyczaj związany jest on z drugą osobą. Zatem jest to proces trudny raz dla nas, a raz dla kogoś innego. Ważne jest tylko aby nigdy nikogo nie skrzywdzić w tym całym zabieganiu. Że będzie łatwo - nikt nam tego nie gwarantował, ale warto próbować.

Być sobą powinno być każdemu najłatwiej ale tak niestety nie jest. Bardzo dużo ludzi kreuje się zupełnie na kogoś innego niż są w rzeczywistości. Zwłaszcza ludzie młodzi pragną być podziwiani, nie chcą ginąć w masie innych ludzi i udają kogoś innego niż są w rzeczywistości. Uważam ,ze jest to złe zjawisko bo każdy człowiek reprezentuje sobą coś innego ale ciekawego. Jeden ładnie śpiewa , inny ma talent w tematach technicznych, jeszcze inny jest artystą. Po co wzorować się na kimś ? Gdyby ludzie nie zwracali uwagi na innych a zajęliby się własną osobą i swoim rozwojem świat byłby ciekawszy i spokojniejszy. Z cała pewnością nie byłoby tyle zawiści i zła.

Moim zdaniem łatwo jest być sobą. Dużo trudniej jest ciągle udawać kogoś kim się nie jest. Udając można z czasem się w tym wszystkim pogubić. Dużo też pewnie zależy od charakteru człowieka. Jeśli ktoś jest niezbyt pewny siebie to może grać kogoś po to, aby nie zostać odrzuconym. Wtedy udawanie jest trudniejsze niż bycie sobą.

Pewnie zależy kogo spytasz. Prawdopodobnie więcej osób młodych stara się dopasować do rówieśników i udają kogoś kim nie są. Z czasem ludzie stają się bardziej pewni siebie i starają się żyć w zgodzie z sobą. Nie jest to niestety reguła i niektórzy grają całe życie, bo zwyczajnie nie potrafią już się inaczej zachowywać albo myślą, że to jest ich rola i tego się od nich oczekuje.

Teoretycznie bycie sobą powinno być czymś naturalnym, nad czym w ogóle się nie zastanawiamy. Po prostu podejmujemy decyzje i zachowujemy według własnych przekonań, które dla nas są słuszne. W praktyce wygląda to trochę inaczej. Często udajemy kogoś lepszego żeby zaimponować drugiej osobie. Albo udajemy żeby przypodobać się danej grupie społecznej, naśladujemy jej członków aby zostać przez nich zaakceptowanym a nie wyalienowanym. Ja myślę, każdy z nas nosi przynajmniej 2 maski (naturalną i sztuczną), od nas samych zależy czy kiedykolwiek będziemy chcieli je założyć i którą z nich.

Trudność w zaakceptowaniu prawdziwego Siebie uniemożliwia wielu ludziom bycie właśnie sobą. Osoba, która nie potrafi być sobą, bardzo często jest sfrustrowana i ma poczucie zamknięcia, odosobnienia. niejednokrotnie porównujemy się z innymi i najczęściej nie prowadzi do niczego dobrego, ponieważ zawsze znajdzie się ktoś lepszy od nas w danej dziedzinie, bogatszy itp. Często kończy się to udawaniem kogoś innego, tylko po to by nie czuć się gorszym, czy nawet odrzuconym.

To dzisiejsze czasy wywierają na człowieka taki nacisk, że trudno mu być sobą. Każdy gdzieś pędzi , chce byś szybszy, mądrzejszy, bogatszy, chce mieć lepsze stanowisko, lepszy samochód bo ktoś inny już to ma . Pytanie tylko ,po co? No po to , że to wszystko jest w zasięgu ręki. Trochę dzisiejszy człowiek gubi się w tym pędzie i przestaje być sobą. Ma za mało czasu dla siebie ,dla rodziny ,dla znajomych. Ludzie coraz bardziej zamykają się ze swoimi problemami bo się ich wstydzą. Coraz więcej ludzi ma depresje bo wydaje im się ,że nie nadążają za innymi. Gdyby każdy był sobą a nie patrzył na innych , każdy byłby szczęśliwszy. Niestety czasu nie da się cofnąć, ludzi nie da się zmienić i tak pędzimy w nicość.

Twoje pytanie należałoby rozpatrywać w kontekście czasów, w których żyliśmy i żyjemy teraz. Niegdyś, przed 20-30-ma latami, mentalność naszego społeczeństwa była zupełnie inna niż w obecnych czasach. Ludzie byli przyjaźni, szczerzy, gotowi do poświęceń dla innych. Nie musieli nikogo udawać, byli po prostu sobą. Zupełnie inaczej jest obecnie. Na pierwszym miejscu stawia się karierę, nawet kosztem innych, dominuje ostra rywalizacja, chęć pokazania się w jak najlepszym świetle. I takie właśnie zachowania powodują, że ludzie, stają się aktorami w osiąganiu własnych, bardzo często egoistycznych, celów. Panuje bardzo często donosicielstwo, nieraz mijające się z prawdą, ukrywanie własnych niekorzystnych cech charakteru, przenoszenie winy na innych dla ukrycia swoich niedociągnięć. To wszystko sprawia, że takie osoby stają się wizualnie kimś innym, niż są w rzeczywistości i w konsekwencji bycie sobą jest już dla nich nieosiągalne.

Zdecydowanie trudno. Jeżeli ktoś jest silny i nie obchodzi go zdanie innych to w tym wypadku jest okej, ale pozostali mają ogromny problem. Pozostali czyli większość młodych i nierzadko także starszych osób. Często młodzi mówią dzisiaj o byciu sobą, a tak naprawdę dopasowują się do swoich znajomych, do społeczeństwa, nie chcą odstawać. Generalnie wydaje mi się że teraz panuje "moda" na bycie sobą, ale z tego co zaobserwowałam to tylko gadanie, w zderzeniu z rzeczywistością w większości ludzie udają, zakładają maski. Oczywiście to zależy też od sytuacji, bo można być przecież sobą przy wybranych osobach, a przy reszcie udawać.

Wydaj mi się iż tak, iż dzisiejsze czasy, szybkość życia , pogoń za nie wiadomo za czym zaciera w nas ludzkość i właśnie bycie sobą. Ubieram się w przeróżne maski aby dostosować się do otoczenia i do aktualnych potrzeb, a zapominamy o tym co najważniejsze, aby być sobą, aby cieszyć się życiem , zapominamy o zdjęciu tej lub innej maski i ulegamy presji otoczenia, co z biegiem czasu jest dla nas zgubne. A, aby być sobą nie wiele potrzeba, wystarczy pozbyć się tych masek, nie ulegać presji otoczenia i mieć własne zdanie i własne poglądy na życie. Trzeba iść do przodu nie oglądając się za siebie.