Czy według Was należy mówić "dzień dobry"...

Czy mowisz starszym ,, dzien dobry" swiadczy o naszym wychowaniu. O jakims ,, szacunku " do nich. Ja osobiscie staram sie mowic kazdemu kogo znam, chyba ze byla z ta osoba jakas spina. Jesli osoba mi nie odpowiada, to juz jej tego nie mowie. W jakis sposob swiadczy to o braku szacunku tej osoby. Powinnismy szanowac siebie nawzajem, wiec odpowiadac powinni. Jednak jak nie powiem ,, dzien dobry" komus z kim nie rozmawiam, bo np sie zamysle, nie przejmuje sie. Ale zawsze mowie osoba z ktorymi od czasu do czasu zamienie chociaz te 2 zdania.

Jak kogoś nienawidzisz to się nie witasz? Tego wymaga kultura madralo. Nie uczyli cie rodzice? I od kiedy "dzień dobry" to życzenie miłego dnia mi nie mówili że mówiąc 'dzień dobry' życzę komuś dobrego dnia tylko że się z nim witam.

O dobrym wychowaniu i kulturze osobistej świadczy to w kontaktach z obcymi ludźmi - nauczycielami, znajomymi z klasy, sąsiadami. W przypadku ludzi, z którymi mamy jakieś doświadczenia i ustalone relacje jest to już nasza sprawa i wybór.
Problemem nie jest życzenie komuś miłego dnia, więc nie ma znaczenia, czy mówi się "dzień dobry", "witam", "bądź pozdrowiony", "sława" czy cokolwiek kto chce. Problemem jest, że jedyne, co jest ci w stanie przejść przez gardło to "odezwij się do mnie jeszcze raz a ozdobię ścianę twoimi flakami".

To ma niewiele wspólnego, przywitanie się świadczy o kulturze osobistej i dobrym wychowaniu. Poza tym(pomijając uprzejmość) kiedy wchodzisz do pomieszczenia/spotykasz kogoś, kogo znasz i się nie przywitasz, pokazujesz słaby charakter i dziecinne podejście. Oczywiście życzenie dobrego dnia może być uznawane za hipokryzję, ale na takie wypadki mamy bogaty język polski. Można powiedzieć na przykład "witam", co jest zwyczajnym dyplomatycznym powitaniem. Tak samo opuszczając wspólną przestrzeń z nielubianą osobą wystarczy powiedzieć "żegnam" i po sprawie.

Jeśli kimś pogardzasz lub pozabijaliście sobie koty to mówienie sobie uprzejmie "dzień dobry" zakrawa o hipokryzje.

Odpowiedzenie komuś na "dzień dobry" to kwestia 1-2 sekund, na co tu ma ktoś "czekać"? xD

"O dobrym wychowaniu i kulturze osobistej świadczy to w kontaktach z obcymi ludźmi - nauczycielami, znajomymi z klasy, sąsiadami. W przypadku ludzi, z którymi mamy jakieś doświadczenia i ustalone relacje jest to już nasza sprawa i wybór." - Twój cytat. Tak, uważam, że po kilku miesiącach/latach nauki mogą mnie łączyć z nauczycielami jakieś wspólne doświadczenia, a już tym bardziej jest to osoba którą znam. Może się zdarzyć, że z częścią sąsiadów wchodziłem w bliższe relacje, lecz nadal są moimi sąsiadami, z tego co piszesz wynika, że dopóki się nie przeprowadzą muszę mówić "dzień dobry" a jak już pojadą mogę ignorować. Momenty kiedy kultura i wychowanie nie mają znaczenia zdarzają się wśród ludzi ograniczonych, którzy tej kultury nie mają- przynajmniej wiadomo w jakim środowisku się obracasz. Jeśli tak kimś gardzisz, że prędzej się rozpłaczesz niż z nim przywitasz to musiał Cię naprawdę skrzywdzić...takie zachowanie świadczy o słabym charakterze, więc jak najbardziej nie wychodzisz z twarzą.
Dokładnie, taki mail pokazuje czysty profesjonalizm, bez spoufalania się, to samo pokazujesz witając się z "wrogiem". Za dawnych czasów, do których zdarza Ci się nawiązywać, nawet przed pojedynkiem na śmierć i życie ludzie podawali sobie ręce. Takie przejście bez żadnego słowa jest tylko dziecinne i niczego nie udawania.
Możesz już skończyć mnie pouczać, trochę wyżej masz odpowiedni poziom do przekonywania, kto ma rację.

starszym osobom zawsze wypada mówić, bez względu czy lubi się ta osobe czy nie:)

"Tego wymaga kultura" i "Jak kogos mega nie lubie to nie mowie" - a więc nie jesteś kulturalna, czy może jednak nie jest zależne to od kultury? ;3
Zastanów się najpierw, co niesie w sobie "dzień dobry" - życzysz komuś pomyślności w danym dniu. Jeśli jednak bardzo nie chcesz, żeby ten dzień był dla niego dobry (co nie oznacza, że musi być zły) to raczej mu tego nie powiesz, bo odznaczysz się zakłamaniem - nic nie zmienia fakt, że mogą o tym powiedzieć rodzicom czy komu-tam-mogą. Kultura chyba ma tu nie wiele do powiedzenia.
Nie mieszaj się też w sprawy moje i moich rodziców, bo to właśnie jest brak kultury.

Oczywiście, że nie

Poza tym chyba "dzień dobry" jest na tyle często używanym zwrotem, że zatraciło sens życzenia dobrego dnia, a stało się po prostu neutralnym przywitaniem.

No wiesz, żeby czuć do kogoś nienawiść, trzeba mieć naprawdę dobry powód, wtedy chyba po prostu kultura nie ma znaczenia, biorąc pod uwagę, że ktoś nas np skrzywdził albo zrobił jakieś świństwo. Wtedy człowiek się nie przejmuje, co myślą inni i co jest "słuszne".

Skoro zastanawiasz się, czy powiedzieć tej osobie "dzień dobry" to oznacza, że mało ją nienawidzisz :-)

Ja nie mam nic przeciwko temu, ale np. mój ojciec to zwalcza i uważa za hipokryzję.

Też się z tego cieszę.

Ja się nie zastanawiam i nie mówię.. lecz jestem z tego powodu ganiona, gdyż "pokazuję że nie nauczono mnie kultury" - komuś, komu z chęcią wydrapałabym oczy.. z wzajemnością.. ^^"

"Sąsiadkom"...
Wydaje mi się, że to jednak ty nie rozumiesz. Jak zwykle.

Nie ma w tym co piszesz większego sensu, gdyż nauczyciele siłą rzeczy po iluś tam latach stają się znajomymi ludźmi i jakieś wspólne doświadczenia mogą wystąpić. Jeszcze lepiej jest z sąsiadami czy kolegami z klasy, gdzie szczególnie możemy kogoś nie lubić. Jednak w dalszym ciągu kultura nakazuje się przywitać. Jeśli dla kogoś problemem jest odezwanie się to już ma poważny problem. Druga osoba już może czuć się wygraną, gdyż udało jej się tak wyprowadzić Cię z równowagi, że nawet się do niej nie odezwiesz. Krótkie "witam" pokazuje chłodne podejście do sprawy i inteligentniejsza cześć społeczeństwa zwraca uwagę czy to "witam" czy "dobrego dnia"...dla osobników bardziej zacofanych słowa te są nie do rozróżnienia.

Też cię znam, ileż to odpowiedzi wymieniliśmy. Czy kiedykolwiek nazwałabym cię nieobcą osobą? Nie, tak samo jak nauczycieli, nawet po sześciu latach a co dopiero kilku miesiącach. Jeśli uważasz, że bycie nauczycielem wystarczy do bycia kimś więcej to twoja sprawa. A w jakie relacje wchodziłeś z sąsiadami nie wnikam. Nie zmienia to faktu, że większość z nich wciąż jest osobami obcymi, chyba że ze wszystkimi wchodzisz w bliższe relacje, w takim razie gratuluję asymilacji.
Im więcej piszesz, tym bardziej wychodzi, że rzucasz wyuczonymi formułkami, absolutnie oderwanymi od rzeczywistości i faktów, nie znając i nie rozumiejąc głębi relacji i emocji. Gdybym była gorszą suką życzyłabym ci, żeby ktoś zgwałcił i zamordował ci dziewczynę i żebym mogła zobaczyć jak uśmiechasz się do niego mówiąc "dzień dobry" czy nawet, jakże chłodne i pogardliwe, "witam". Na twoje szczęście nie jestem.
Przed walkami na śmierć i życie, które często odbywały się między obcymi ludźmi, którzy nic do siebie nie mieli. Idealny przykład w rozmowie o nienawiści.

Ja używam tego zwrotu właśnie bardziej jako: "...wyraz wychowania, szacunku...." zazwyczaj do osób starszych ode mnie i dalszej rodziny. Natomiast "cześć" do rodziców, rodzeństwa, babci i osób z rodziny, z którymi mam dość dobry kontakt, do koleżanek i kolegów.
Zwrot "dzień dobry" oczywiście śmiało można odczytywać jako życzenie komuś dobrego (miłego) dnia, ale w zasadzie po prostu jest to taka oficjalna pozbawiona poufałości (zażyłości) forma przywitania.
Słowo "witam" jest odpowiednie właściwie jedynie do przywitania gości przez gospodarza (wita się tym słowem osoby, które przybywają do kogoś, sportowców wracających z meczu rozegranego za granicą naszego kraju..., emigrantów itp.).
Zwrotu "dzień dobry" używam więc w stosunku do Polaków i Polek bez względu na to czy ich lubię czy nie (chyba nie pałam nienawiścią do kogokolwiek). W Niemczech (gdzie też przebywam) mówię powszechnie: "Hallo", mimo, że do osób starszych, a tym bardziej nauczycieli i urzędników powinno się w zasadzie mówić: Guten Morgen / Guten Tag lub Guten Abend.
Nie lubię tego: "Hallo", ale pozostałe zwroty też są niefajne. Bo np. "Guten Morgen" brzmi jak "butem w mordę" a "Tag" jak po prostu "tak". Ja wiem, że to tylko skojarzenia, ale dla mnie mają one znaczenie. Zwłaszcza takie słowo: schneller [czyt. sznela].
Mnie i mojemu rodzeństwu mama radziła: mówcie znajomym ludziom (sąsiadom) "dzień dobry", nawet gdy wam nie odpowiadają. Twierdzi, że trzeba zachowywać się z klasą i kulturą bez względu na to jak postępują inni ludzi. Więc z reguły nawet tym sąsiadom i kolegom, za którymi nie przepadam, mówię: dzień dobry / cześć.
Co do słowa "cześć", to ma ono w języku polskim znaczenie bardziej daleko idące niż "dzień dobry"", bowiem oznacza oddanie komuś hołdu, szacunku...
Czasem mi się zdarzało mówić: Cześć wam, chłopaki / dziewczyny, co w pewnym sensie mogło oznaczać, że na prawdę ich / je szanuje.
Tak więc (choćby po części) zgadzam się z Wami wszystkimi (w tym także oczywiście z niesłusznie tu krytykowaną dziewczyną o romantycznym pseudonimie: ilovemyboyfriend000).

Nie, z twoich wypowiedzi, w których raz za razem sobie zaprzeczasz.

Rzadko się z kimś witam. Do tego jestem flegmatyczny i czasem zwyczajnie nie zdążę odpowiedzieć, a ta osoba odchodzi. Nie rozumiem. Skoro nie czeka aż odpowiem, to po co się ze mną wita?<br />
A osoby, za którymi nie przepadam zazwyczaj ignoruję.

Gbór;
Z opuszczoną głową? Nie mowa jest o osobach znajomych "zwyczajnych", a o takich których nienawidzisz.
Jeśli się uśmiechasz i patrząc im w oczy mówisz "dzień dobry" to mi Ciebie bardzo szkoda.
Skoro "dzień dobry" to tylko powitanie i jest pustym słowem, to równie dobrze mogę powiedzieć do sąsiadki "Kaszanka!", bo przecież też się z nią witam. Logiczne. :)

Jeśli uważasz swoich nauczycieli czy sąsiadów za swoje bliższe otoczenie jest to już twoją sprawą i nie ma sensu wmuszać tego w innych. Kultura nakazuje, więc jeśli nie przywitam się z facetem jakimś "dzień dobry" to jestem niekulturalna? Bez względu na relacje i język między nami? Są momenty, kiedy jakaś "kultura" tudzież jakieś "dobre wychowanie" nie mają najmniejszego znaczenia.
Druga strona może czuć się wygraną jeśli się nią gardzi do tego stopnia, że się ją ignoruje? Cóż, to już kwestia indywidualnego zrozumienia zwycięstwa.
Rozumiem więc, że jeśli zacznę maila do wykładowcy od "witam" pokażę mu chłodne podejście i jako inteligentniejsza część społeczeństwa zauważy, że go nienawidzę? To logiczne.

Raczej mówię chyba że widzę jakiegoś wroga. Wtedy udaję, że go nie widzę

Ona nie zauważa, że sama sobie zaprzecza - to nie ma sensu.
Nawet nie potrafi dobrze przeczytać tematu, żeby udzielić zgodną odpowiedź.