Czy z biegiem lat coraz trudniej jest się w...

Nie uważam że wiek ma tu jakiekolwiek znaczenie. Zakochać się można w każdym wieku, bo czasem miłość przychodzi później czasem wcześniej i często nie mamy na to wpływu. Jednak z biegiem czasu kierujemy się bardziej rozsądkiem, niż emocjami. Zawsze trzeba liczyć na to że ma się jeszcze szansę na miłość i wierzyć w to, że będzie to prawdziwe uczucie na resztę życia.

Nie ma na to reguły ale jeżeli nasza "samotność" trwa dosyć długo to zaczynamy stawać się trochę odludkami. Odcinamy się od świata. Szukamy wymówek żeby uniknąć ludzi. Najlepiej czujemy się w swoim towarzystwie ale w głębi serca chcemy żeby ktoś nas pokochał. Czasami czekamy na to bardzo długo. Nasze wyobrażenia co do miłości zmieniają się z wiekiem. Mamy inne priorytety. Inaczej przeżywamy to pierwsze zauroczenie niż nastolatkowie. szybciej zaczynamy układać sobie plan w głowie na wspólne życie. Podchodzimy do uczuć poważniej.

Teoretycznie miłość nie zna dnia ani godziny i dopada nas zazwyczaj niespodziewanie. Można zakochać się w dowolnym wieku, ale mimo wszystko ja uważam, że z wiekiem jest coraz trudniej. Przede wszystkim dlatego, że im dłużej się zwleka tym trudniej znaleźć drugą połówkę bez bagażu doświadczeń, nieudanych i sparzonych związków. Trudniej jest po prostu znaleźć osobę bez większej przeszłości uczuciowej, która nie pozostawiłaby śladu na tej osobie.

Zupełnie się z takim twierdzeniem nie zgadzam. Zakochać się przecież można mając 6 lat czy 106 lat, nie ma ku temu żadnych przeciwwskazań. Ważne jest tylko to aby swoje uczucie lokować mądrze, a jak kochać to całe życie i całym sercem. I pamiętaj miłość to nie tylko motyle w brzuchu. lecz także wielka odpowiedzialność za siebie, a przede wszystkim za tych, których się kocha.

Nie ma na to reguły ale jeżeli nasza "samotność" trwa dosyć długo to zaczynamy stawać się trochę odludkami. Odcinamy się od świata. Szukamy wymówek żeby uniknąć ludzi. Najlepiej czujemy się w swoim towarzystwie ale w głębi serca chcemy żeby ktoś nas pokochał. Czasami czekamy na to bardzo długo. Nasze wyobrażenia co do miłości zmieniają się z wiekiem. Mamy inne priorytety. Inaczej przeżywamy to pierwsze zauroczenie niż nastolatkowie. szybciej zaczynamy układać sobie plan w głowie na wspólne życie. Podchodzimy do uczuć poważniej.

Cześć. Im jesteśmy starsi zmieniają się nam gusta i priorytety którymi się kierujemy wybierając partnera lub partnerkę. Dziwne by było gdyby dorosły zachowywał się jak nastolatek a nastolatek myślał jak dorosły. Ta sama osoba może być interesująca mając naście lat a nieinteresująca mając kolka naście lat więcej.

Z wiekiem człowiek staje się coraz bardziej dojrzały mając za sobą duży bagaż doświadczeń i przeżyć. Na życie patrzy coraz bardziej realistycznie rozpatrując je w kontekście tak sukcesów jak i porażek. To wszystko ma duży wpływ również na jego życie emocjonalne. Dlatego też znikają przypadki miłości od pierwszego wejrzenia, spontaniczne a także emocjonalne zauroczenia. Może przesadą jest powiedzenie, że uczucia są bardziej wyrachowane, ale z pewnością nie powstają one już tak z głębi serca.

Myślę,że wiek nie ma tu żadnego znaczenia. Jak trafi się na tego kogoś, na księcia lub księżniczkę to nic się nie liczy. Żadne przestrogi osób bliskich czy znajomych,opowieści o tej osobie ,czy nawet własne spostrzeżenia nie są w stanie zmienić zdania na jej temat. Z czasem jedynie jest się bardziej ostrożnym bo ma się już pewien bagaż doświadczeń, patrzy się na pewne sprawy jakby bardziej z boku i bardziej się kalkuluje. Ma się pewne swoje przyzwyczajenia i patrzy się na życie bardziej realnie. Uczucia w starszym wieku są bardzie przemyślane niż spontaniczne ale z pewnością w każdym wieku można się szczerze i prawdziwie zakochać.