Czy zgadzacie się ze stwierdzeniem, że nigdy...

Człowiek jest taką istotą, która w przeważającej większości żyje gromadnie. To jak się zachowujemy w naszym środowisku, wśród rodziny, przyjaciół, znajomych i tych nam nieznanych, świadczy o naszym wychowaniu, usposobieniu i własnym honorze. Ideałem jest żyć tak, by można było sobie spokojnie spojrzeć w oczy, nie wstydząc się tego. Powinniśmy się zachowywać w każdej sytuacji tak, jak byśmy oczekiwali tego samego wobec swojej osoby. I mieć cywilną odwagę przyznać się do swoich życiowych błędów. To wszystko skłania do tego, gdy jeśli kogoś obrazimy, skrzywdzimy niesłusznie, by przyznać się do tego i przeprosić za nasze postępowanie. I nie ma tu znaczenia czas jaki minął od tego zdarzenia. Oczywiście im wcześniej tym lepiej. Ale nie należy się wahać, nawet jeśli upłynie wiele czasu, by tego dokonać, bo z pewnością ta sytuacja będzie dręczyć nas bardzo, bardzo długo.

Oczywiście, że każdy czas jest dobry na przeprosiny o ile są one szczere. Słowo przepraszam zawsze wymaga od nas odwagi i wcale nie jest takie łatwe, ale to ważne. Trzeba jednak pamiętać, że słowo przepraszam nie rozwiązuje wszystkich problemów niestety trafiają się ludzie, którzy są zdania, że mogą robić co chcą i wystarczy, że przeproszą, a to tak nie działa. Więc tak - zawsze jest czas na przeproszenie ale tylko jeśli jest naprawdę szczere inaczej tylko rozdziera stare rany...

Człowiek nie potrafi żyć w pojedynkę, jest osobnikiem który żyje w stadzie. Każdy z nas ma wokół siebie najbliższych, rodzinę , przyjaciół i znajomych z którymi wiążą ich pewne uczucia. Każdemu zdarzy się od czasu do czasu jakaś burzliwa wymiana zdań a może i nawet mała obraza. Pytanie tylko po co? Życie jest zbyt krótkie aby się na siebie obrażać na śmierć i życie i latami się nie spotykać czy rozmawiać . Każdy z nas na swoje gusta i swoje zdanie na różne tematy więc należy to uszanować. Jeżeli my kogoś uszanujemy i zaakceptujemy to ten ktoś będzie się w naszym towarzystwie dobrze czuł , będzie nas lubił . Uważam ,że nie należy dopuszczać do kłótni a jeżeli już to jak najszybciej się przeprosić.

jeżeli naprawdę czegoś żałujemy to zdecydowanie powinniśmy przeprosić. Natomiast gdy to ważne słowo przepraszam nie pojawi się lub kiedy dwie strony konfliktu ponad porozumienie przedkładają swoje poczucie skrzywdzenia i trwa to dłuższy okres czasu, to w sposób naturalny dochodzi do rozpadu relacji między tymi osobami. warto to mieć na uwadze.

Czasem może być za późno, jednak nawet wtedy powinniśmy to zrobić. Jeśli przeprosimy po długim czasie to może okazać się, że sytuacja poszła za daleko i nie da się jej odwrócić, nie naprawimy już tego. Przykładowo ktoś znajdzie sobie inną osobę i z nią stworzy związek. Mimo tego dobrze o nas świadczy nawet jeśli przeprosimy zbyt późno. Czasem możemy nie zdążyć przeprosić, osoba może odejść z tego świata. Wtedy będzie za późno.

Moim zdaniem nigdy nie jest zbyt późno, żeby kogoś przeprosić. Najważniejsze, żeby przeprosiny były szczere i niewymuszone. Im prędzej się przeprosi za swoje przewinienia, tym szybciej wszystkim będzie lepiej. Zwlekanie z przeprosinami może powodować wytworzenie nieprzyjemnej atmosfery. Po co ma być gorzej, skoro może być lepiej.

cześć, generalnie wskazane jest przeproszenie każdego komu sprawiliśmy przykrość tudzież w jakikolwiek inny sposób skrzywdziliśmy. Trzeba tego dokonać w taki sposób aby osoba przepraszana zobaczyła szczerość naszego zachowania i nie odczuwała dyskomfortu tej sytuacji. Im szybciej to zrobimy tym lepiej. Takie zachowanie świadczy też o przepraszającym że jest osobą myślącą i wrażliwą na czyjeś problemy i kłopoty. Zatem warto przepraszać aby być dobrym człowiekiem i móc naprawić popełnione błędy.

Im szybciej przeprosisz tym lepiej. Bo szybciej będzie ci wybaczone. Nie mniej jednak lepiej to zrobić po czasie niż w ogóle. Zawsze to będzie odebrane w lepszy sposób. Jeśli przepraszasz po czasie to dobrze byłoby kupić jakieś kwiaty, czekoladki na przeproszenie. Jak do tego odniesie się osoba przepraszana trudno stwierdzić nie mniej jednak warto zawsze spróbować.