Czym jest dla Was Szara Rzeczywistość ?

moim normalnym dniem

To jest zbiór całego tego chorego, zmutowanego przez wpływ i dłonie ludzkie dzisiejszego bałaganu na świecie. Zupełne przeciwieństwo świata wymarzonego. Najbardziej właśnie boli to, że wielu sobie planuje, układa, myśli co będzie za 5, 10, 15 lat a nagle co? Przyjdzie dajmy na to katastrofa, wojna to wszystko rozpada się w drobiazgi. Nawet teraz przy sytuacji w kraju (płaca, podatki, bezrobocie) człowiek po prostu musi być silny żeby go że tak powiem 'szlag nie trafił', nie wspominając już o utrzymaniu rodziny. Jedni nie radzą sobie z życiem, tracą bliskich, popadają w nałogi w desperacji... Po skończeniu edukacji trudno o pracę, coraz więcej młodych jest wkurzonych na sytuację. Niektórzy starają się od takiej rzeczywistości uciec w świat fikcji, kolorowy i wyidealizowany. Z dala od problemów codzienności, szkoda tylko że często przekłada się to na stwierdzenie: "a co mnie to obchodzi?", jeśli jest potrzeba zaradzić jakiemuś ogólnemu niebezpieczeństwu. "Niech inni się martwią, mnie to nie dotyczy". To jest szara rzeczywistość, od której uciekamy... ale prędzej czy później musimy się z nią zmierzyć.

Szara Rzeczywistość... Synonim słowa świat. To codzienne poranne wstawanie, szkoła/ praca, obowiązki. Swoje problemy, swoje życie. Nudne wykonywanie tych samych czynności.
Każdy zajmuje się sobą, udaje,że jest szczęśliwy żeby nie pokazywać słabości innym. Wiele osób jest samotnych. Mimo że mają znajomych, przyjaciół, żony, mężów jednak oni nie potrafią ich zrozumieć. Każdy zajmuje się sobą. Ludzie dążą do kariery, sławy - do osiągnięcia celu gubiąc przy tym inne wartości jakimi są rodzina,przyjaciele itd. Stają się jak maszyny. Wykonują tą samą czynność nie zwracając na nic uwagi. Najważniejsze staje się tylko osiągnięcie celu. Indywidualiści. Świat staje się szary przez brak uczuć,obojętność na krzywdy innych. Szara rzeczywistość to niestety codzienność. To zatracanie naprawdę ważnych wartości i uczuć dla czegoś mniej ważnego. To zmiana ludzi,którzy stają się coraz bardziej puści. Puści wewnętrznie. To smutek,żal, cierpienie,samotność.
Wiersz Stanisława Barańczaka pt. "NN próbuje przypomnieć sobie słowa modlitwy" doskonale nadaje się Twojego pytania.
Fragment mojego opowiadania,które miało związek z tym wierszem i szarą rzeczywistością.
"Często się zastanawiam...jakie właściwie to życie ma sens, czy w ogóle ma...Codziennie budzę się z myślą,żeby przeżyć,wytrzymać jeszcze jeden świt...jeszcze jeden dzień,jeszcze jedną noc...Męczy mnie to. Męczy mnie życie. Codziennie to samo. Praca-dom , dom-praca. Szara codzienność. Niby wszystko w porządku a jednak nie potrafię cieszyć się życiem. Boję się,że w każdej chwili ktoś po mnie przyjdzie nie wiem kto. Ktoś kto zechce mnie zabić,skrzywdzić. Może,gdybym umarła byłoby łatwiej,ale to nie jest dobry sposób."

".My ludzie mamy swoje problemy,mamy pracę,dom,rodzinę...Nie ma czasu na Boga...Każdy jest zmęczony życiem,codziennymi obowiązkami. Szara codznienność. Taki jest dzisiejszy świat."

Wiersz :
Ojcze nasz, któryś jest niemy,
który nie odpowiesz na żadne wołanie,
a tylko rykiem syren co rano dajesz znać,
że świat ciągle jeszcze istnieje,
przemów:
ta dziewczyna jadąca tramwajem do pracy
w tandetnym płaszczu z trzema pierścionkami na palcach,
z resztą snu w zapuchniętych oczach,
musi usłyszeć Twój głos,
musi usłyszeć Twój głos, by się zbudzić
w ten jeszcze jeden świt.

Ojcze nasz, ktory nic nie wiesz,
ktory nie patrzysz nawet na tę ziemię,
a tylko codzienną gazetą obwieszczasz, że świat, że nasz świat,
trwa uporządkowany: spójrz,
ten mężczyzna siedzący za stołem, schylony
nad kotletem mielonym, setką wódki, płachtą
popołudniówki tłustą od sosu i druku,
musi wiedzieć, że ty także wiesz,
musi wiedzieć, że wiesz, aby przeżyć
ten jeszcze jeden dzień.

Ojcze nasz, którego nie ma,
Którego imienia nikt nawet nie wzywa
prócz dydaktycznych broszur piszących Cię z małej litery,
bo świat radzi sobie bez Ciebie,
bądź:
ten człowiek, który kładzie się spać i przelicza
wszystkie te dzisiejsze
kłamstwa, lęki, zdrady,
wszystkie hańby konieczne i usprawiedliwione
musi wierzyć, żeś jednak jest,
musi wierzyć, żeś jest, aby przespać
tę jeszcze jedną noc.

Szara rzeczywistość, to po prostu jest dzisiejszy świat.. Wielu ludzi wyobraża sobie teraz Bóg wie co, żyją marzeniami, że wszystko będzie takie idealne, że znajdą kogoś idealnego, bez wad, kogoś bez skazy, że będa zarabiac kupę szmalu i żyć w luksusach, a gdy wychodzą na ulicę, okazuje się zupełnie inaczej, zostają niestety rozczarowani i niespełnieni swoim życiem.. Takie sa realia współczesnego świata, a z resztą zawsze tak było. Dlatego dla mnie, szara rzeczywistość to wszystko co mnie otacza, coś idealnego, to może istnieć tylko w filmach, bajkach, anime, no i przede wszystkim w WYOBRAŹNI. A cały ten świat, to w gruncie rzeczy pasmo nieszczęść, głodu, cierpień, rozczarowań, bólu i niesprawiedliwości, a to wszystko składa się na szarą, smutną, chorą rzeczywistość. Z resztą samo to słowo - rzeczywistość - czyli coś realnego, mówi że taki jest po prostu świat. ; )

pozdrawiam .