Będzie Ci ciężko bez pomocy, ale nic nie jest niemożliwe. Musisz na początku postawić sobie cel, mieć MEGA MOTYWACJĘ - to jest najważniejsze! - zaopatrzyć się w jakieś wsparcie, nie wiem - może przyjaciół, znajomych? Zależy "w jakim stopniu" teraz jesteś, jak często bierzesz używki. Jeśli mało, albo przynajmniej nie aż tak dużo... to jest szansa, że poradzisz sobie bez pomocy terapeutów.
Ja jednak radze Ci zgłosić się do terapeuty - niekoniecznie rodzicie muszą się dowiedzieć... Chociaż warto ich też poinformować. W końcu dodatkowe wsparcie...
No chyba, że skreślą Cię (czarny scenariusz) - nie wiem jacy są twoi rodzice, ale raczej tak nie będzie - i wywalą za drzwi.
-2
P
piksel
13 lat temu
Najlepsza
5
Nie jestem znawczynią w tym temacie, ale jak na moje oko to na pewno nie jest to proste, z resztą jak każde uzależnienie. NAjlepszym sposobem jest znalezienie sobię kogoś komu instyktownie będziesz w stanie zaufać np. rodzic, nauczycielka, przyjaciółka. Powiedzieć.. Wsparcie jest ogromnie ważne. Sądzę jednak że sama chęć jak i wsparcie nie uczynią Cię nieuzależnioną. Mogą ograniczyć, ale w głębi będzie się czuć ten niedosyt i chyba łatwiej jest wtedy wrócić. Rada ode mnie- spróbuj z tym odwykiem. nikt nie musi się dowiedzieć. To jest tylko twoja sprawa. Przyznaj się mamie/tacie. Oni mogą ciężko zareagować, ale to Twoi rodzice i z pewnością chcą dla Ciebie jak najlepiej i pewnie będą chcieli Ci pomóc. Życzę powodzenia! N.
5
N
nika198
13 lat temu
-3
Jak najbardziej masz szansę z tego wyjść. jesteś świadoma tego co robisz, wiesz, że jest to złe więc nie jest to sytuacja bez wyjścia. Odetnij się od wszystkich znajomych którzy moga sprzyjać rozwojowi nałogu i staraj się kontorolować jak najbardziej. Poproś kogoś bliskiego o pomoc.
-3
K
Kurierq
13 lat temu
-37
praktyka pokazuje,że bez terapii nie można wyjść z uzależnienia,zwłaszcza takiego o jakim mówisz. Nie oszukuj więc samej siebie tylko szukaj miejsca i ludzi którzy mogą Ci pomóc.