Dialogi na żarty, czy może na serio?

Ostatnio kiedy rozmawiam z moimi kolegami odpowiadają w dziwny sposób, przy tym patrzą mi w oczy i w ogóle mówią tak jakby serio. Tylko, że oni już tacy są i nie da się rozróżnić kiedy mówią serio a kiedy nie. Ich odpowiedzi z dnia na dzień, są bardziej wyszukane i przemyślane nie tak jak kiedyś odpowiadali "Ta mała się zobaczy". Dam wam kilka próbek [nie zwracajcie uwagi jak na siebie mówimy, tak jakoś się przyjęło].

K*- Popatrz tam w wodzie jest anioł!
J**- Gdzie? Nie widzę!
K- Popatrz przed siebie.
J- To przecież ja!
K- No właśnie
________________________________

J- Gdybym umarła przyszedł byś na mój pogrzeb?
K- Nie.
J- Acha.
K- Kotek...
J- Co?
K- Ja leżałbym obok Ciebie.
_________________________

J- Wierzysz, że gwiazdy spadają?
K- Tak.
J- Podaj przykład.
K- Jakieś 14 lat temu jedna spadła, a teraz stoi obok mnie


Legenda:
K*- kolega/koledzy
J**- ja