Dla inteligentniejszych.... Ostatnio zacząłem...

no tak, też się nad tym zastanawiałam, ale skoro to jest 'kraina' wiecznego szczęścia to chyba nie może być nudno . . xd

To może być później nudne . ;D

zgadzam się z Unique53 wszystko kiedyś może nam się znudzić. Gdybyśmy mogli żyć wiecznie, to jaki byłby sens w tym, że jesteśmy stworzeni jako śmiertelnicy? Chociaż wiadomo, że wieczność pod pewnymi względami brzmi nie źle, to i tak zastanówmy się co byśmy zrobili po kilkuset latach, gdybyśmy przeżyli już wszystko, co mogłoby nas spotkać :)

Nie ma czegoś takiego jak nieśmiertelność, jak umrzemy nasz mózg umrze, a wraz z nim nasza świadomość. Nie trafimy do żadnego nieba, piekła czy czyśćca. To jest zwykły wytwór ludzkiej wyobraźni, pozdrawiam.

Zakładając istnienie życia wiecznego musimy wziąć pod uwagę, że wtedy jako byty duchowe mielibyśmy zupełnie inne postrzeganie własnego istnienia oraz świata jako takiego. To jak różnica pomiędzy pojmowaniem świata przez mrówkę i przez człowieka. Równie dobrze moglibyśmy nie doświadczać przemijania, należy bowiem zauważyć, że upływ czasu jest tylko wrażeniem naszego mózgu a czas nie jest tym, czym nam się na "zdrowy rozum" wydaje. Odczucia bytu niematerialnego były by nieporównywalne do odczuć bytu ograniczonego ciałem. To tyle w tej sprawie. Ja sam osobiście wierzę w byt absolutny, architekta, pierwszego poruszyciela czy jak go tam zwał. Człowiek jest dla mnie jednak bytem, który po śmierci ciała znika. Nie wierzę w życie wiecznie.