Dlaczego z wiekiem coraz mniej sie usmiecham ?

Może pora trochę odpocząć i zwolnić,a uśmiech sam wróci:)

a jaki miałoś poziom uśmiechu w wieku 2 lat?

Może uśmiech ma dla ciebie ogromne znaczenie :) <br />
Poprostu z biegiem czasu doświadczamy więcej rzeczy , przez to mniej nas zaskakują . Będąc młodsi cieszyliśmy się z zwykłej czekolady, a teraz z tego że np. dany chłopak, który nam się podoba powiedział nam cześć, czy nawet dla starszych narodziny dziecka . Te chwilę są dla nas wyjątkowe, aczkolwiek powinniśmy się uśmiechać cały dzień - do ludzi na ulicy, bo życie jest piękne . W każdym razie to najpiękniejszy dar . Może to nie bajka, ani film z szczęśliwym zakończeniem, ale rzeczywistość , która nas otacza . Z biegiem czasu dorastamy, doświadczamy więcej problemów, zmartwień nawet zwykła błachostka potrafi nam popsuć cały dzień . <br />
Najlepsze na poprawę humoru to spotkanie w towarzystwie z dobrym podejściem do życia . Zwykła rozmowa z pozytywną osobą, chwila wytchnienia od realiów rzeczywistości, problemów, a może jakaś impreza, poznanie nowych osób ,znalezienie prawdziwej miłości szukanie celów do zrealizowania, spełnianie marzeń! Choć niektórzy sądzą że ich nie mają, ale zwykłe szukanie szczęścia to coś wielkiego, bo tego tak naprawdę pragniemy ;)

Spedzac czas z bardziej wyluzowanym towarzystwem co potrafia zartowac nie tylko z kogos , ale i sie smiac z samego siebie.

O widzisz. Ja z kolei z wiekiem coraz bardziej czuję się jak dinozaur wśród liberałów, ale uśmiechu mi to z gęby nie zdejmuje. Może to kwestia nawyków myślowych, które sobie wyrabiamy na co dzień i z którymi się afirmujemy? Czy jesteś z siebie zadowolona? Czy dostrzegasz swoje sukcesy? A może bardziej skupiasz się na porażkach, dołujesz się i mówisz sobie, że jesteś nic nie warta?