Dobry Wam z dojrzewamy.pl Mam 17 lat i nie...

Wcale nie jest tak źle "w tych czasach". Trzeba tylko mieć otwarte oczy i myśleć zamiast rzucać się na pierwszych lepszych i potem twierdzić, że miłości nie ma. Jest, tylko nie powstaje po pierwszej rozmowie.
Po pierwsze naucz się mówić. Komunikacja jest bardzo ważna przy poznawaniu kogoś a z tobą jest niemożliwa. Wszystko poza pierwszym zdaniem muszę zgadywać i uzgadniać z tłumaczami.
Po drugie nie dawaj się wykorzystywać to od razu znajdzie się wokół ciebie więcej wartościowych ludzi, bo ci nieprzyjemni zrobią im miejsce.
Po trzecie taka nastolatka ma żyć tak samo jak każda inna. Nie zawsze jest kolorowo i mamy milion znajomych, którzy nam pomogą. Trzeba sobie radzić samemu najlepiej jak się umie a poza tym zawiązywać bliższe relacje z tymi, których się zna, bo kumpli też nie dostaje się z dnia na dzień. Trzeba się ogarnąć, zagadać, wyjść gdzieś raz razem, posiedzieć razem w szkole. I nagle osoby szare i nic nie znaczące zaczynają być kimś.