Hej dziewczyny i nie tylko:) Mam 16 lat i mimo to...

Rozumiem Ciebie jak najbardziej. Jesteś w młodym wieku i już zaczynasz odczuwać, że potrzebujesz tego kogoś wyjątkowego, czyli chłopaka. Ale powiem Ci, że miłości na siłę nie warto szukać. Przyjdzie ona z czasem i niestety potrzeba nam do tego cierpliwości, którą nie każdy posiada. Masz przed sobą wiele. Wiem, że to jest trudne, ale po to żyjemy, by stawić czoła przeciwnościom.

Uhm .. napisz na priv .

Ojjjeej ;C smutne to. Ale wiem doskonale co czujesz, bo byłam w podobnej sytuacji, wręcz takiej samej. Podejrzewam, że najbardziej brakuje Ci ciepła tej drugiej osoby, kogoś, do kogo mogłabyś sie przytulić, być bezpieczna z kimś kogo kochasz. Twój były chłopak, to tak jakby przeszłość, do której niepotrzebnie tak często wracasz. jak brakuje Ci kogoś, to Ci sie przypomina on, i wtedy Ci jest bardziej smutno. Radzę Ci nie oglądać sie za siebie :) Zmień coś w swoim życiu, spotkaj sie z kimś, kto zupełnie do Cb nie pasuje, naucz się mówić, niczego nie planuj, spróbuj poznac kogoś przypadkowego, okazuj swoje uczucia, pojedź gdzieś. Nie zadręczaj się tym, że nie masz nikogo, a wtedy to na co czekasz samo przyjdzie, jak to zwykle bywa, w najmniej oczekiwanym momencie ;) : *
Jakbyś chciała kiedykolwiek porozmawiać, to pisz do mnie na priv, zawsze chętnie Cię wysłucham, bo jeszcze tak nie dawno przechodziłam przez cos podobnego.
Pozdrawiam! :D

Każdy tego potrzebuje, ale czy jest to takie naprawdę konieczne?
Są inne wartości niż miłość, które są także ważne w życiu każdego człowieka.
Jeśli będziesz non stop wyobrażać sobie, że jesteś w ramionach jakiegoś chłopaka i żyjesz z nim długo i szczęśliwie, to będziesz tylko cierpieć i sprawiać sobie ból, na pewno nie poprawi to Twojego psychicznego samopoczucia. Życie to nie bajka i książę na białym koniu zazwyczaj może okazać się dupkiem, a miłość jest mieszanką udręki, cierpienia, nieustannego bólu, zamartwiania sie, zadawiania sobie nieustannych pytań np: dlaczego to zrobił, czy mnie kocha, czy mnie zdradza i wielu innych, oprócz tego ta zazdrość, która niekiedy aż wyżera człowieka od środka. Gdyby tak spojrzeć na to wszystko, życie singla jest usłane różami - wolność, niezależność, nie trzeba się przejmować zamartwiać, myśleć co osoba którą się kocha robi. Znajdź w tym także plusy, nie zakładaj, że miłość jest jedyną wartością, która da Ci potrzebe szcześcia, stabilizacji. Poszukaj pozytywów aktualnej sytuacji. Na uczucie przyjdzie pora, na pewno jeśli będziesz pchała się na siłę w sidła miłości nic z tego nie wyjdzie, musisz czekać, aż poznasz kogoś i to przyjdzie samo z siebie. Masz dopiero 16 lat, przystopuj. To nie pierwszy i nie ostatni chłopak, z którym byłaś. Nie rób z siebie dorosłej osoby, która już potrzebuje partnera, bliskości i Bóg wie czego. Sama byłam w podobnej sytuacji, aż 2 razy, myślałam, że miłość jest taka cudowna, oh, po prostu sielanka, ale z czasem mi przeszło i wręcz mam na to wywalone, przestało mnie to kręcić. Ciesz sie młodością, nie myśl o jakichś miłostkach.

Kocham "mojego" Kacpra, czyli mojego byłego. Tęsknię za nim już 8 miesięcy i też brakuje mi czyjejś bliskości. Mimo tego że często inni zapraszają mnie do kina, na spacer, piszę czasami z kimś, ktoś próbuje do mnie "bajerować", przytulić mnie itp to i tak dla mnie to nic nie znaczy. Liczy się tylko on. Pewnie Ty czujesz tak samo jak ja, oprócz tęsknoty też taką pustkę, że nie wiesz co się dzieje z Tobą i brak Ci na to słów. Tylko, że ja go w ogóle nie widuję. Ostatni raz widziałam go miesiąc temu, kiedy jego kumple zabrali mnie żeby robić bramę na ślubie jego mamy. Od tamtej pory nic. Nawet nie wiesz jak Ci zazdroszczę, że możesz się z nim czasami widywać, bo zawsze można to naprawić. Może on też tęskni. Założę się, że jemu też chociażby przeszło przez myśl, że tęskni za Tobą, czy coś..

Świetnie Cię rozumiem bo sama jestem w takiej sytuacji i na dodatek tez stracilam przyjaciolke. A jak widze bylego to mam ochote ryczec...mi tez tego brakuje...

Ruszaj i podrywaj chłopaków. Poprawi ci to humor i moze kogoś fajnego sobie wypatrzysz i znajdziesz :*