Hej, mam problem.. Moi rodzice nie akceptują...

Ty i twoje rodzice, macie rację. Rodzice troszczą się o ciebie. Ostateczna decyzja należy do ciebie, ale jeśli twój chłopak ma o wiele więcej wad, powinnaś go zostawić

Rodzice po prostu się o Ciebie troszczą i chcą byś miała jak najlepiej.

To bardzo przykro, ze to wlasnie rodzice sa zaslepieni zamiast wskazac konkrety. Mimo wszystko postaraj sie z nim trzymac dobry kontakt i unikajcie zadraznien.
Powodzenia:)

Wszystko zależy od tego, o jakich wadach rozmawiamy. Raczej nie można porównywać ze sobą kogoś, ma nawyk dłubania w zębach z kimś, kto jest ćpunem i alkoholikiem. Nie uważasz?
Jeżeli te wady Ci nie przeszkadzają (a nawet dłubanie w zębach z czasem urasta do problemu, bo kiedy ludzie już długo są ze sobą, mieszkają razem, pewne rzeczy zaczynają wkurzać bardziej; wtedy trzeba się z tym godzić), to racja jest po Twojej stronie.
Jeśli już teraz są rzeczy, które ciężko Ci zaakceptować - są dwa wyjścia: po pierwsze, spróbuj wpłynąć na niego, zmienić to. Jeśli się nie uda, to - po drugie - spójrz na to okiem rodziców i przemyśl wszystko na chłodno.

Mozesz byc pewna, ze Twoi rodzice sa obserwatorami ktorzy moga ci wskazac wady lub zalety Twojego zwiazku. Rozmawialas z rodzicami o wszystkim? Powiedzieli ci dlaczego nie akceptuja Twojego chlopaka? Jesli do tej pory rodzice dbali o Ciebie to badz pewna, ze nadal to robia, nie chcieli by i Ty sama aby Twoj zwiazek rozpadl sie tylko dlatego, ze przymykalas oko na wade ktora urosla do wielkosci gory. Po co masz pozniej wysluchiwac ze strony rodzicow, ze cie ostrzegali. Twoj chlopak takze powinien zapewnic Twoich rodzicow, ze pragnie szczescia w Waszym zwiazku. Niech nie chowa sie za Twoimi plecami i nie tlumacz go przed rodzicami, bo to moze zle swiadczyc. Jestescie mlodymi ludzmi i kazde z Was ma wady ktore bedziecie musieli skorygowac dla wspolnego dobra. Tak wiec wez chlopaka i porozmawiajcie z rodzicami, niech oni takze poznaja go blizej, niech opowie o swych odczuciach i celach zyciowych aby zapewnic Twoich rodzicow, ze "ja jestem odpowiednim kandydatem dla ich corki".

Rozmawiałam z rodzicami, powiedzieli tylko, że robię źle i że nie widzę jaki on jest. Żadnych szczegółów, tyle.. On też próbował rozmawiać z moim tatą (z którym zna się jeszcze dłużej niż ze mną), ale też bez skutku. Nic konkretnego, tylko tyle, że jest źle, że się z nim spotykam.. Wszystkie próby rozmawiania z nimi, pokazania im, że jesteśmy razem szczęśliwi, że na prawdę potrafimy się dogadać niezależnie od sytuacji, czy jest dobrze czy źle kończą się zawsze tak samo. Jak do ściany.. Widzą to, co chcą widzieć..