Hej. Ocenicie mój wiersz?

Jeżeli da się to tak nazwać.
Słowa pisane same z siebie... Nawet nie myślałam nad tym, co piszę.



A teraz zabierz wszystkie swoje rzeczy.
Zabierz wszystko to, co Ciebie przypomina.
Idź i bądź sam ze sobą szczęśliwy.
Niech wytykają Cię palcami pytając: "dlaczego?".
Właśnie, dlaczego?!
Dlaczego to ja musiałam stać się ofiarą?
Mogłam przecież stanąć naprzeciw mówiąc: "nie".
Nie, nie potrafiłam być taka.
Nie potrafiłam spełnić Twoich wymogów.
Przykro mi, może kiedyś zrozumiesz...
Że to, co do Ciebie czuję jest prawdziwe.
Ten list, który Ci podarowałam...
Spal, to jest równe ze wspomnieniami.
Nigdy wcześniej nie byłam taka szczęśliwa.
Jednak, nie zasługuję na szczęście.
Te wszystkie chwile, pocałunki...
Odeszły w niepamięć.
Ty dałeś mi szczęście, jakiego nie miałam.
I z Tobą to szczęście odeszło.
Dziękuję za wszystko.
Przepraszam za wszystko.
Przepraszam, że kocham.



I jak? Oceńcie w skali 1-10 i zostawcie jakiś komentarz.