Hej Ostatnio, na lekcji WDŻRu nauczycielka...

Hm... jak dla mnie może nie tyle to jest uzależnienie a przyzwyczajenie. Bo w końcu jeśli ktoś będzie przy nas ciągle a nagle go zabraknie to wiadomo że człowiek może chodzić poddenerwowany, może płakać do poduszki. Czasem sama tak mam że po prostu brakuję mi chłopaka jak się z nim nie widzie przez 2 tygodnie bo mi szkoła a jemu praca nie pozwala i się zawsze mijamy. W takich sytuacjach często mogą też być kłótnie z innymi o błahe sprawy czy rzeczy.

Mam koleżankę która żyje tylko dla męża. Chore.

Tak, jest to możliwe, przykładem są np samobójstwa nastolatków z powodu zawodów miłosnych, czyli taka osoba tak bardzo się "uzależniła" od drugiej osoby że nie wiedziała co ma bez niej zrobić.... Ale jak wszystkie "uzależnienia" da się to wyleczyć, ale samemu jest bardzo trudno.

Tu nawet nie chodzi o rzucanie się tudzież krzesłami, tym bardziej o normalne osoby zakochane (a przynajmniej zakładam, że nie o tym mówiła i nie przeprowadziła żadnej syntezy). To są już stany patologiczne, często toksyczne.
Niektórzy ludzie uzależniają się od innych nie ze względu na nich tylko to, co im dają. Na przykład niektórzy mają głęboką potrzebę bycia kontrolowanymi i jeśli znajdą kogoś, kto im to zapewni, da bezpieczeństwo bezwolności, mogą nie potrafić bez niej żyć. Tak samo w drugą stronę - nadmiernie troskliwa osoba nie będzie miała celu w życiu, gdy obiekty troski znikną (weźmy za przykład znane wszystkim babcie bez życia, bo całe opierało się na dzieciach i mężu a teraz nie mają ani zainteresowań, ani celu).
Ale żeby się w to zagłębić trzeba się zainteresować psychologią.

Mam koleżankę która żyje tylko dla męża. Chore.

Witaj,

Z własnego doświadczenia i obserwacji wiem, że to prawda.
Dzieje się tak zwłaszcza w trakcie dużego zauroczenia i na początku związku, kiedy to fascynacja drugą osobą jest szczególnie wyostrzona.
Co prawda nie we wszystkich przypadkach, ale często gdy oderwie sie od siebie zakochane osoby te wyraźnie emanuja negatywnymi emocjami.
Te reakcje, jak uderzanie w ściany czy rzucanie przedmiotami wydają się trochę przesadzone, ale złość czy tzw. Fochy to juz nic nieprzewidywalnego.

Pozdrawiam, Tea.