hej..mam 18lat jestem w 2 kl technikum, nie...

Pierwszy krok to uświadomienie sobie, że to nie szkoła jest problemem, ale ty sama. To trudne, ale wraz z taką świadomością przychodzi duży spokój. Potem rozejrzyj się trochę i spróbuj "od nowa". Przyjdź do szkoły ubrana w coś zupełnie innego niż zwykle i zagadaj do kogoś kto nie wyglada na strasznego fejmika. Jeśli potrfisz normalnie rozmawiać to gwarantuję, że efekt będzie pozytywny.

Zamiast wmawiać sobie tego typu mądrości, może naucz się zadawać pytania i podchodzić do życia bardziej pozytywnie?
Bo jeśli komuś jest źle, to chce to zmienić i przezwyciężyć - Ty natomiast wylewasz swoje żale na usprawiedliwienie, bo "przecież starasz się to zmienić" - w praktyce jedynie pogarszasz swoje samopoczucie.
Ciekawe życie i znajomości nie biorą się same z siebie - albo o nie wciąż walczysz, starasz się i zabiegasz, albo wracasz w swoje cztery ściany, przyzwyczajasz do tego i zakładasz, że wina jest we wszystkim wokół [chociażby w szkole], a nie w Tobie.

Hej. Miałam bardzo podobnie jak Ty. Poszłam do liceum z małej wioski, gdzie nie znałam nikogo. Niby poznałam jakieś koleżanki, ale cały czas mi się wydawało jakby rozmawiały ze mną na przerwach z musu. W ławce siedziałam z dziewczyną, która miała nieco inny charakter niż ja-Ty... Potrafiła się postawić i mieć swoje zdanie. Na wf-ie nie było co prawda tak tragicznie, ponieważ byłam "średniakiem"-coś mi wychodziło a coś nie. Mając 18 lat byłam po próbie samobójczej i wielokrotnym okaleczaniu swojego ciała. Czy to coś dało? Okaleczanie- tylko na moment pomogło. Reszta-szkoda zdrowia. Wiem, że jest Ci ciężko, ale musisz postawić sobie jedno pytanie-jesteś tam dla kogoś czy dla siebie? Wybrałaś tę szkołę chyba nie bez powodu... lubiany kierunek czy też z innych powodów? Nie będę Ci pisać, że zmiana szkoły coś da-bo tego nikt nie wie. Na pewno nie zawalaj szkoły bo jakieś tam "dziewczynki" sobie z Ciebie śmieszki robią. Ja niestety przerwałam szkołę w drugiej klasie liceum. Niby skończyłam 2 klasę ale do maturalnej po wakacjach nie poszłam tylko wycofałam papiery u dyrektora i .. wyszłam za mąż. Nie, nie byłam w ciąży :) Niestety w domu też nie było najlepiej, alkohol i te sprawy. Ale...chciałam skończyć szkołę więc po dwóch latach przerwy poszłam zaocznie skończyć liceum i zdałam mature. Teraz patrząc na to co było 5 lat temu, nie przerwałabym szkoły przez jakieś tam rozwydrzone, bogate "dziewuszki". Życie mnie nauczyło aby być twardym i stawiać czoła problemom, bo inaczej całe życie będę bać się tego co powiedzą o mnie inni. Rada dla Ciebie? Nie popełnij tych błędów co ja! Zawalcz o siebie i nie daj im satysfakcji z niczego. Jeśli coś Ci nie wyjdzie- OLEJ TO! Śmiej się z własnych błędów czy "tego czy odbije piłkę czy też nie" ;) Pomaga- mi POMOGŁO. Na pewno nie od razu Ci się to uda ale nie poddawaj się. Do momentu kiedy walczysz-żyjesz. Powodzenia :)