Hm od 2 klasy technikum mam tak że nie chcę mi...

się chodzić do szkoły i nie wiem dlaczego. A nigdy w gimnazjum czy w podstawówce nie wagarowałam, zawsze się dobrze uczyłam, zależało mi na szkole żeby mieć dobre oceny. W pierwszej klasie technikum kilka razy zdarzyło mi się że poszłam na wagary może z 5 razy na cały rok. Miałam dobre oceny bo mam dobrą pamięć. Ale w 2 klasie nie wiem dlaczego przestało mi zależeć, bo zaczełam mieć problemy w życiu prywatnym, poznałam też chłopaka który żle na mnie działał, i dużo opuściłam w szkole przez co miałam później problemy ale zdałam miałam tam z 3 dwójki na koniec, chociaż groziło mi 6 jedynek. I teraz w tej klasie nie wiem obiecałam sobie w wakację że zacznę chodzić do szkoły, z chłopakiem zerwałam, ale i tak jakoś nie wiem czemu niby mi zależy, ale nie mogę się przełamać, w tym roku jest już lepiej bo na cały semestr opuściłam tylko 55 godziny, gdzie byłam na wagarach, ale nie miałam w ogóle siły się uczyć przez to jakie mam problemy, i nie wiem co mam zrobić. Bo muszę się ogarnąć, bo później bd żałowała tego że miałam słabe oceny i nie dostałam się na studia albo że kiepsko poszedł mi test zawodowy i matura. ale nie wiem jak. bo z roku na rok, co raz gorzej mi idzie w nauce, i po prostu nie wykorzystuje swoim możliwości, przez to że się nie uczę tyle ile powinnam, czasami mam tak, że siąde przed ksiązkami i wiem o tym że muszę się czegoś nauczyć, ale po prostu nie mam siły na to, i później uczę się pod koniec, np; dwa tygodnie przed wystawieniem ocen po prawiam z 20 spr. bo jak bym chciała to w tym technikum, to bym mogła mieć nawet średnią powyżej 4.5. I nie wiem czy mam zgłosić się do psychologa, albo do psychiatry.?? Bo nie mogę się przełamać przez moje problemy. Po prostu jak mam zły dzień, albo chce mi się płakać z jakiegoś powodu, bo coś się np dzień wcześniej stało to jak mam iść do szkoły, to cały czas myślę żeby nie iść, zeby zadzwonić po kogoś. I nie wiem czy to jest jakaś depresja... bo często tak jest, przy wszystkich udaje że wszystko jest ok, żeby nie myśleli że się nad sobą użalam a później płaczę, albo jest mi żle z jakiegoś powodu.