13 odpowiedzi
3
Nie bacząc na wszelkie skutki i przeciwności, skupmy się na prawidłowym sposobie zakochania.
Po pierwsze, by zakochać się w sposób mniej lub więcej poprawny musimy obiekt tegoż zakochania znaleźć (co w grunie rzeczy łatwą sprawą nie jest). Musi to być osoba, którą widujemy niemal codziennie,
by móc do niej po cichu wzdychać. Nie może to być przypadkowy osobnik spotkany na ulicy, z którym nie zamieniliśmy nawet jednego słowa, bo wtedy nasze zakochanie nie będzie bynajmniej szczęsliwe.
Jednakże, gdy już taki obiekt zwróci naszą uwagę należy niezwłocznie powziąć odpowiednie kroki jak następuje.
Najpierw staramy się wysilić, by w osobniku naszych przyszłych westchnień (tudzież przyszłych należy podkreślić) dojrzeć zarówno wady jak i zalety (ale tych pierwszych znacznie mniej), co wbrew pozorom nie jest takie łatwe. Gdy nam się to uda, to już połowa sukcesu.
Następnym krokiem jest dokładne wyrycie w pamięci obiektu naszych westchnień by, jak to zwykle bywa, przez cały czas myśleć o tym osobniku, a co oczywiste nie móc przy tym jeść, spać, i od czasu do czasu, lecz nie za często, oddychać. Jest to niestety niezwykle trudne, ale przy odpowiednim uporze i tego uda nam się dokonać.
Ostatnim, lecz nie mniej ważnym krokiem jest odpowiedzienie sobie na pytanie, czy domniemany obiekt naszych westchnień jest naszą ostanią myślą przed zaśnięciem i pierwszą po przebudzeniu. Jeśli odpowiedź brzmi tak, to wspaniale- udało nam się zakochć. Teraz pozostaje tylko sprawić, by osobnik, w którym jesteśmy zakochani, zakochał się w nas, co jest już niestety trudniejsze, ale wierzymy, że i z tym damy sobie radę.
Po pierwsze, by zakochać się w sposób mniej lub więcej poprawny musimy obiekt tegoż zakochania znaleźć (co w grunie rzeczy łatwą sprawą nie jest). Musi to być osoba, którą widujemy niemal codziennie,
by móc do niej po cichu wzdychać. Nie może to być przypadkowy osobnik spotkany na ulicy, z którym nie zamieniliśmy nawet jednego słowa, bo wtedy nasze zakochanie nie będzie bynajmniej szczęsliwe.
Jednakże, gdy już taki obiekt zwróci naszą uwagę należy niezwłocznie powziąć odpowiednie kroki jak następuje.
Najpierw staramy się wysilić, by w osobniku naszych przyszłych westchnień (tudzież przyszłych należy podkreślić) dojrzeć zarówno wady jak i zalety (ale tych pierwszych znacznie mniej), co wbrew pozorom nie jest takie łatwe. Gdy nam się to uda, to już połowa sukcesu.
Następnym krokiem jest dokładne wyrycie w pamięci obiektu naszych westchnień by, jak to zwykle bywa, przez cały czas myśleć o tym osobniku, a co oczywiste nie móc przy tym jeść, spać, i od czasu do czasu, lecz nie za często, oddychać. Jest to niestety niezwykle trudne, ale przy odpowiednim uporze i tego uda nam się dokonać.
Ostatnim, lecz nie mniej ważnym krokiem jest odpowiedzienie sobie na pytanie, czy domniemany obiekt naszych westchnień jest naszą ostanią myślą przed zaśnięciem i pierwszą po przebudzeniu. Jeśli odpowiedź brzmi tak, to wspaniale- udało nam się zakochć. Teraz pozostaje tylko sprawić, by osobnik, w którym jesteśmy zakochani, zakochał się w nas, co jest już niestety trudniejsze, ale wierzymy, że i z tym damy sobie radę.
3
-1
heh ;)
dobra pytanie.
zakochanie to wydaje się taką prostą rzeczą ale wprawdzie jest trudno.
chłopak na którego ciągle sie patrzysz, nie możesz przestać o nim myśleć.
nie ma zakochania w wieku nastoletnim to raczej zauroczenie . Zakochasz się w chłopaku który będzie tego wart ;) I przyjdzie to w odpowiednim czasie ;)
cierpliwości!
dobra pytanie.
zakochanie to wydaje się taką prostą rzeczą ale wprawdzie jest trudno.
chłopak na którego ciągle sie patrzysz, nie możesz przestać o nim myśleć.
nie ma zakochania w wieku nastoletnim to raczej zauroczenie . Zakochasz się w chłopaku który będzie tego wart ;) I przyjdzie to w odpowiednim czasie ;)
cierpliwości!
-1