Jaka jest wasza ulubiona ksiazka?

Nie wiem czemu, ale jest to "Wilk" i "Wilczyca" Katarzyny Bereniki Miszczuk. Może to dlatego, że po prostu, uwielbiam te książki, uwielbiam styl autorki. Uwielbiam postacie które stworzyła, bo są żywe i charakterystyczne <3 Przeczytałam je już z 5 razy i chcę więcej. Mogłabym to czytać bez końca.
Na pewno są to też Opowieści z Narnii. Ostatnio zaczęłam czytać od nowa wszystkie części. Tak samo mam z serią Mroczne Materie.
No i oczywiście mój ukochany Hobbit <3

1/ "chłopcy z placu broni" oraz "bracia lwie serce" to książki przy których zawsze płacze sa świetne nie tylko dla dzieci ale rownież dla nieco starszych. Gdy czytałam je pierwszy raz miałam może z 9 lat i widziałam świetna przygodowa opowieść. Wróciłam do nich w te wakacje i ujrzałam w nich prawdziwe dramaty.
2/ "ten obcy" książka podobnie jak powyższe zwrócona do różnego wieku odbiorców, ja najpierw gdy byłam młodszy odkryłem w niej książkę o przyjaźni, a teraz mówi ona do mnie o nieakceptacji....
3/"poczwarka" świetna książka o dramacie współczesnej rodziny, nieco dramatycz ale trzyma w napięciu do ostatnie chwili...
4/"Ewa, Tomek, Edyta" powieść ta dokonale ukazuje dramatyczne losy dzisiejszej młodzieży oraz wpływ jaki maja ich zachowania na ich otoczenie rodziców.
5/ cała serie książek "hero moja miłości..." Tytuł dość nie pozorny acz kolwiek powieść naprawdę dramatyczna, może i krótka ale trzyma w niepewności do ostatniej kartki, polecam szczególnie osoba które szukają własnego ja.

"Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza
Trzeba przeczytać ją kilkakrotnie, bo za każdym razem odkrywasz coś nowego. Czytałam już kilka razy książkę, oglądałam film, byłam na sztuce i ciągle do niej wracam.

"Klinika" Sebastiana Fitzka - cenię w niej niebanalną fabułę i niezwykłość bohaterów. Widać, że mądry gość napisał tę książkę i to nie jest jakaś beznadziejna seria.

"Zew Krwi" Jacka Londona - wiadomo, klasyk. Lubię czasem do niego wracać. Taki sentyment z podstawówki. Typowe opowieści o podróżach, trudnych wędrówkach na północy.

"Raj utracony" - najpopularniejszy poemat Miltona. Dzieło warte uwagi. Ukazuje powstanie dobra i zła. Co niektórzy uznają je za uzupełnienie biblii, zaś dla innych ta książka jest zdecydowanie lepsza...

"Nakarmić Wilki" Marii Nurowskiej - wbrew pozorom nie jest to typowy romans. W sposób niezwykły autorka przedstawiła Bieszczady i wilki, co mnie naprawdę wciągnęło. Akcja jest średnia, ale mimo wszystko często wracam do tej książki.

"Cmentarz Zwierząt" Stephena Kinga - chyba co roku czytam ją jeszcze raz. Mistrzostwo horroru, niebanalna akcja, historia z Wendigo oparta na wierzeniach ludowych.

"Wystarczy", "Chwila", "Milczenie Roślin" albo ogólnie "Wiersze Wybrane" Wisławy Szymborskiej - przynajmniej raz w miesiącu sięgam po którychś z nich. Uwielbiam tą poezję. Ma w sobie coś niezwykłego i zawsze do mnie przemawia.

"Powstanie i Upadek Starożytnego Egiptu" Tobiego Wilkinsona - niezwykłe dzieło opisujące dzieje od założenia stolicy w Memfis przez pierwszego faraona Narmera, do upadku cywilizacji Egipskiej, czyli rządów Kleopatry VII. Raczej tylko dla fanatyków. Co jakiś czas wracam do tej książki.

Władca Pierścieni - mój osobisty hit. Co jakiś czas wracam zarówno do książki, jak i filmu. I nieważne ile razy to obejrzę lub przeczytam, zawsze dowiem się czegoś więcej, wyciągnę inne wnioski, dopiszę między wierszami własną historię, nauczę się czegoś innego. I mimo, ze całą historię znam na pamięć i mogę nawet cytować całe zdania, za każdym razem jest to tak samo przejmujące i wciągające, jakbym oglądała lub czytała to po raz pierwszy :)