Jakie macie zdanie na temat wiary katolickiej jak...

Po pierwsze naucz się, proszę, języka polskiego. Bynajmniej =/= przynajmniej.
Po drugie, co ja sądzę o samym katolicyzmie.. Wiara jak każda inna. Dla mnie bezsensowna, jej podstawowe założenia i moralność są dla mnie nie do przyjęcia, ale co kto lubi. A katolicy niech sobie nawet będą obrzydliwymi hipokrytami dopóki nie są fanatykami.
Co zaś do ciebie - nikt ci tu nie pomoże. Sama musisz popatrzeć i poszukać odpowiedzi, właśnie na tym polega wiara. Po pierwsze musisz znaleźć swój stosunek do tych ludzi, popatrzeć na ich dobre i złe strony i zdecydować do jakiego stopnia chcesz się z nimi zadawać. Większość idzie do seminarium dla kasy, ale część rzeczywiście czuje się powołana i nawet taka spowiedź, jaką sobie wymarzyłaś się zdarza. Po drugie musisz dojść do konsensusu między sacrum i profanum. Mówiąc po ludzku: czy zidiocenie klechów naprawdę powinno mieć tak duży wpływ na twój obraz boga? Czy to, że oni są jacy są determinuje twoją wiarę?
Poza tym nie bój się szukać i sprawdzać. Na świecie jest dużo więcej wiar niż chrześcijaństwo (a nawet ono samo ma wiele odłamów) i może któreś z nich okaże się jednak tym twoim a nie tylko wyuczonym. Lub kontakt z innymi wierzeniami pozwoli ci na nowo odkryć swoją wiarę katolicką.

Ale wierzysz w Boga czy w księży? Chodzisz do kościoła dla Boga, nie po to by się pokazać jaka to jesteś gorliwą katoliczką. Głównie rodzice każą tam chodzić ;). Mnie samej nie podoba się to, że chodzi się do kościoła na pokaz. Przychodzi taka młoda 'dżaga', wystrojona, wymalowana, by pokazać jak ona 'wielbi' Boga. Teraz kościół to taki Dom Mody. Nie rozumiem, czemu nie mogę ubrać się swobodnie w rybaczki w jakieś trampki albo coś, bo mama każe ubrać sukienkę, których nie znoszę. A jak się przeciwstawię i powiem, że chcę inny strój to od razu się złości, żebym wyglądała ładnie, bo inni tak chodzą. Co do księży to dostali za dużo swobody i robią co chcą. Takie zachowania jak pedofilia albo seks z kobietą należy tępić, ale oczywiście ci 'z góry' uciszają wszystko i przenoszą danego księdza do innej parafii. W mojej parafii był ksiądz, który ma bodajże pięcioro dzieci. Został przeniesiony gdzie indziej, a kuria płaci na te dzieci... Albo inny przykład. W tym roku uczył w mojej szkole nowy ksiądz (wikary, ale był proboszczem). Na początku to był swój chłop. Śmiał się, rozmawiał i tłumaczył co i jak w danym temacie. Po pewnym czasie zauważyłam, że patrzy pod innym kątem na dziewczyny niż powinien. Ciągle tylko do dziewczyn: przynieś mi to, przynieś mi tamto, wytrzyj tablicę, napisz temat lekcji. Nie podobało mi się to... Wszyscy chłopacy go nie lubili. Jeden chciał się zapisać na Dni Młodzieży, oczywiście ksiądz go nie zapisał, tłumacząc się tym, że wtedy, kiedy on się pytał nie było wolnych miejsc. Na sto procent były, skoro chwilę po tym przyszły do niego dziewczyny, by się zapisać. Kolega miał ogromne pretensje, a ksiądz na to nic. Pod koniec roku szkolnego wystawiał oceny. Oczywiście połowa dziewczyn szóstki... A mój kolega też miał sześć. Tylko były 'małe' problemy, i wikary zmienił mu na pięć. Pszypadeg? No ale co zrobisz... Tak już jest w dzisiejszym świecie. Może papież Franciszek coś zdziała. Wszyscy księża są za tym, że ten kto wierzy w Boga i nie chodzi do kościoła nie ma prawa nazywać siebie chrześcijaninem. Papież Franciszek mówił iż taka osoba ma takie prawo. Mówił też, że nawet ateiści mogą iść do nieba. Nie warto się z takiego powodu załamywać. Jak chcesz z kimś porozmawiać to pogadaj ze starszą osobą. Tacy ludzie wiele w życiu przeszli i wiedzą co i jak. Czasem nawet w nocy możesz porozmawiać z Bogiem ot tak jakbyś mówiła do normalnej osoby, która nie odpowiada ;). I jeszcze raz mówię nie załamuj się. Tego nie ogarniesz :)

jestem agnostykiem.

Warto wierzyć w Boga ale nie w kościół katolicki.

Mnie w przedszkolu straszyli piekłem bo biłem inne dzieci drewnianymi klockami - strasznie sie wtedy wystraszyłem, powiedz takiemu małemu dziecku że będzie się smażyć w piekle to weźnie to 100% na serio. Pare lat potem przestałem już w cokolwiek wierzyć, po prostu zawsze byłem scisłowcem i stawiałem logiczne myślenie ponad coś takiego jak religia. Zresztą tyle religii już się przewineło przez ten świat, tak naprawde wiara to w wiekszosci przypadków kwestia tego gdzie sie urodzisz i co ci wpoją inni. Osobiscie nie uważam wiary za coś szkodliwego(o ile nie jest narzucana niewierzącym na siłe), ludzki mózg jest w stanie robić niezwykłe rzeczy, jeśli wiara komuś pomaga ułożyć życie - prosze bardzo.

Wiara w Boga to jedno a uczestniczenie w życiu Kościoła to drugie. Jak dla mnie Kościół jest zakłamany. Chcą tylko od ludzi wyciągnąć pieniądze. Jedyne co to chodzę na religię, do Kościoła nie chodzę już od ponad roku.

Czytając twoje wypociny na ten temat zastanawiam się jak mało wiesz.

Ja jestem Katolikiem, wierzącym i praktykującym,
ale nie boję się powiedzieć, co myślę na temat
księży... Wiesz w piśmie świętym wyraźnie pisze,
że kościół będzie "zepsuty", ja na przykład nie mam
zamiaru przestać wierzyć, bo ten czy tamten
"ksiądz jest taki a taki..." wiem, że to rozpustnicy
i wgl, ale to nie powód żeby przestać wierzyć w
Boga, doświadczyłem tak wielu "dziwnych" rzeczy,
że niemożliwe żebym przestał wierzyć, np. to że
mała dziewczynka 150cm na modlitwie o uwolnienie
rzucała facetami, którzy mieli 2m jak lalkami...
darła się nie swoim głosem, oraz robiła wiele
dziwnych rzeczy...
Ktoś powie, "no to wyjątkowy przypadek psycholgiczny"
tylko, że tych przypadków jest masa...
Zresztą widziałem wiele rzeczy na modlitwach
o charyzmaty...

Nie kieruj się tym jacy są księża,
bo jest masa księży i zakonnic, którzy
robią więcej dobra w jeden miesiąc, niż
zdecydowana większość z nas przez
całe życie, tyle w temacie... nawet
jeżeli nie ktoś jest ateistą, to trzeba
uszanować jego poglądy, tyle w temacie.

Ja kiedyś byłam wierząca, nawet miałam ochotę chodzić do kościoła, ale mojej mamie się nie chciało ze mną iść, a samej też mi nie pozwoliła chodzić, bo miałam z 8 lat, i musiałabym przejść przez kilka świateł, a ona się bała, że coś mi się stanie. I tak z upływem czasu, gdy mi już się zbytnio nie chciało chodzić do kościoła, bo tylko spać mi się tam chciało, wychodziłam stamtąd zamulając i cały dzień miałam już do dupy. Teraz nie wierzę, chociaż czasem mam jakieś tam przeczucia, że Bóg jednak istnieje i czuwa nad nami, ale to wtedy, gdy uda mi się dokonać czegoś co chcę, a w przeciwnym bądź razie wątpię w jego istnienie. Jak byłam mała to co dziennie się modliłam, z myślą, że spełnią się moje marzenia, zachcianki, jak się tylko pomodlę do Boga i Go o to poproszę. :D No, ale dupa.. nic z tego nie wychodziło. A co do umierania ludzi, katastrof, moim zdaniem, jeżeli istnieje Bóg to nie zależy od niego, ale jak to moja mama mówi, że każdy kto się rodzi ma już tak jakby cały swój życiorys zapisany gdzieś tam i co ma być to i tak będzie. Bóg raczej nie ma takiej cudownej mocy, aby sprawić, żeby coś się nie zdarzyło, bądź zdarzyło.
Co do pseudo katolików... moja mama rzekomo jest wierząca i wszyscy domownicy, a raz na rok chodzą do kościoła. -.- Myślę, że oni ''wierzą'' tak na pokaz przed ludźmi i już się przyzwyczaili do obchodzenia tych różnych świąt, ale tak naprawdę pewno dla nich to nic nie znaczy... jak powiedziałam mojej mamie, że jestem ateistką to powiedziała, że jeszcze się nawrócę jak dostanę porządnego kopa w dupę od życia, wtedy będzie: "Jak trwoga to do Boga".
A co do księży... hm.. myślę, że w tych czasach mało jest takich księży, którzy tak naprawdę poświęcają się dla Boga, w mojej parafii była taka sytuacja, że młody ksiądz miał romans z gosposią i ją zapłodnił, w tym roku na rekolekcjach ksiądz nam gadał na temat seksu i mówił, że ma w tym temacie "jakieś tam" doświadczenie, jak powiedziałam o tym mojej mamie to się zdenerwowała i powiedziała, że od edukacji w tym kierunku mamy nauczycieli w szkole i rodziców w domu (hahahah, no żeby jeszcze moi rodzice mnie edukowali w tym kierunku), albo koleżanka mojej cioci opowiadała, że jak poszła do spowiedzi i spowiadała się z seksu z mężem to ksiądz niby sobie z nią "żartował" doradzając jakie pozycje najlepsze. :O
Bóg może i istnieje, ale księża to zwykli złodzieje, bezinteresownie nie przychodzą do domów... tylko po ofiarę na "kościół"... ta jasnee. -.-

Panienka z Twojego awataru robi dziwne rzeczy, znany mi katecheta już się wypowiedział na ten temat. ;>
Nie będę Cię zmuszała do wiary, czy też do odwiedzania kościoła. To musi wyjść od Ciebie. Widzę, że miałaś dobre podstawy do tego. Skoro w kościele się wyciszałaś itp. to jak najbardziej powinnaś tam chodzić. Może właśnie takie miejsce Tobie jest potrzebne. Przychodzisz tam dla ludzi, księdza czy dla Boga? Właśnie... Nie ma sensu przejmować się ludźmi, którzy plotkują w kościele, bo im się tak naprawdę wydaje, że są wierzący, a przez takich dużo osób ma błędne pojęcie o samej wierze.
O tych wszystkich nastolatkach-ateistach nie będę teraz wspominać, bo to jest śmieszne, co dzieciaki wszem i wobec wygłaszają. (chrzest mają, bo jak inaczej, komunię mają, bo jak inaczej, bierzmowanie też, ślub wezmą, święta obchodzą, ale jak trzeba do kościoła to ateiści) Śmiech na sali. Ludzka (dziecięca) głupota i lenistwo.
Nie wszyscy księża są nieodpowiedni, czasami można spotkać naprawdę świetnych ludzi. W całym moim życiu poznałam tylko DWÓCH świetnych, o innych słyszałam, ale osobiście nie znam. A pozostali... np. dla jednego ważny był tylko nowy samochód. I po prostu do niego nie chodziłam na mszę.
Na religii myślę, że w większości przypadków nie może być poważnych rozmów, bo towarzystwo się nie nadaje. Szczególnie w gimnazjum...
Znajdź jakiegoś dobrego księdza, który potrafi wysłuchać, przekonasz się, że warto. Będzie w stanie wytłumaczyć Ci kilka ważnych rzeczy. Ciekawe, czy ci wszyscy ateiści rozmawiali przynajmniej z kilkoma duchownymi na temat wiary.

też kiedyś wierzyłam w Boga i się modliłam, ale wydaje mi się że dlatego że cała moja rodzina to katolicy "i tak po prostu wypadało". Od 2 lat jestem ateistką i bardzo dobrze mi z tym.

Pierwsza sprawa to Chychotka ma dużo racji. obawiam się,że w postawach większości jest bunt a nie ateizm. Nie wierzysz bo co? Bo Bóg nie spełnił Twojego życzenia? bo nie stało się tak jak chciałeś/aś? A może spotkało Cię jakieś cierpienie? No tak,wtedy Boga nie ma. Bardzo mądre rozumowanie. Marna ta wiara była,jeśli była tylko wtedy kiedy było dobrze.
A wiara to nie coś co ot tak powstaje i jest. To dar,który trzeba pielęgnować- bez tego niszczy się,obumiera;powstają kryzysy,zwątpienia i jeśli nie naprawia się tego wiara zanika.
Msza,sakramenty,osobista modlitwa to podstawowe rzeczy,które są potrzebne do pielęgnacji wiary.
Wątpili wielcy święci,grzeszyli i nawracali się. Wielu nie żyło godnie,przeżywało kryzysy,upadali duchowo,a jednak powstali i dzięki temu zostali wyniesieni na ołtarze. Więc da się. I o to w tym chodzi. Ludzką rzeczą wątpić,błądzić. Ale szatańską dopiero to kiedy się nic z tym nie robi,pozostawia te zwątpienia samym sobie.
Księża źli,ludzie źli i co z tego? Nie Ty będziesz odpowiadała za ich życie przed Bogiem. Owszem,to razi co robią księża. Ale warto zając się swoim życiem,swoją wiarą,tak żeby żyć najlepiej jak się da,żeby móc stanąć przed Bogiem ze świadomością,że podczas życia na ziemi robiłaś co mogłaś,żeby żyć godnie.
Grzech jest naturą ludzka,upadek jest normalny. Ale po każdym upadku trzeba powstać,żeby Bóg nie zastał nas leżących.
To tak kilka ogólników. Po konkrety zapraszam na prv. A to dlatego,że wolę konkretną rozmowę w takim temacie niż pisanie referatu o wszystkim i niczym.
Mówiąc tak obrazowo stoisz na rozdrożu,to jaką drogą pójdziesz zależy od Ciebie. A każda droga niesie odpowiednie konsekwencje za sobą.
Ja mogę postarać się pomóc Ci wyjść z tego kryzysu,ale to przede wszystkim zależy od tego czy chcesz. Warto może chociaż spróbować...