Jestem Dziwny! W 2 gimnazjum poznałem pewną...

Klaudię, która jest według mnie wyjątkowa i zawsze przykuwa swą osobą moją uwagę.. W cale nie jest przepiękna, ale jak się uśmiechnie to po prostu klękajcie narody.. Bardzo kocham ten uśmiech, znaczy ona dla mnie dość dużo, chociaż już nie myślę o niej za często.. Wtedy przybliżyliśmy się do siebie i spotkało mnie rozczarowanie, ponieważ ona wolała ze mną być tylko przez gg a w realu wgl się ze mną nie miała zamiaru spotykać, oprócz tego kręciła z innymi.. Czułem się wtedy w jakiś sposób wykorzystany, ale nie żałuje ani chwili z tamtego okresu. Teraz mija 2 rok jestem w 1 liceum i znowu zacząłem z nią rozmawiać, wiem że ma chłopaka, i że tym chłopakiem jest 18 letni brat mojej młodszej o 3 lata koleżanki, która jest dla mnie jak siostra.. Nie wiem sam co mam z tym fantem zrobić:/ Dodam tylko, że Klaudia jest w moim wieku i chodzi z moją kuzynką do jednej klasy! Ba nawet do tej samej szkoły co ja :P Często się widzimy i często rozmawiamy w gronie.. Jak myślicie czy warto się w to wgl. angażować?