Jestem w 8 klasie. Mam straszne kłopoty z...

Na pierwszy rzut oka problem wydaje się być bardzo złożony. Brak motywacji do nauki to dość częsty problem młodych osób, mimo to nie należy go lekceważyć. Drugim problemem są rodzice. Oczywiście oni chcą dla Ciebie jak najlepiej, ale takie wywieranie presji na pewno nie pomoże, a to wszystko powoduje, że żyjesz w ciągłym stresie i napięciu, co m.in. właśnie może się przyczyniać do braku możliwości odpowiedniego zmotywowania się i skoncentrowania. Napisałaś, że jesteś uczennicą "czwórkową", więc dobrze się uczysz. Nie możesz zawieszać sobie zbyt wysoko poprzeczki, bo inaczej zwariujesz albo zostawi to ślad na twojej psychice. Natomiast każdy ma słabsze strony, widocznie matematyka i fizyka do nich należą nie możesz być najlepsza we wszystkim. Także dla mnie przede wszystkim powinnaś porozmawiać z rodzicami o ambicjach, o tym, że wywieranie na tobie presji działa na ciebie demotywująco, być może warto pomyśleć o wspólnej wizycie u psychologa - na pewno nie zaszkodzi a może pomóc. Co do motywacji, może spróbuj wyznaczyć jakiś harmonogram, którego będziesz się trzymać. Zamiast jednocześnie oglądać TV i się uczyć, dokonaj podziału - godzina nauki, później godzina wolnego. Motywuj się też tym, że to twoje życie, twoja przyszłość i od tego jaką drogę sobie teraz wypracujesz zależy to czy w najbliższych latach będzie ona drogą łatwą do przejścia czy też drogą przez mękę. I pamiętaj, że uczysz się dla siebie, nie dla rodziców. Spełniasz swoje ambicje a nie ich i jeśli nie czujesz ich wsparcia to powinnaś z nimi o tym porozmawiać.

Pamiętaj że wszystko co robisz - robisz dla siebie. Więc skoro zależy Ci na dobrej pracy nie pozostaje Ci nic innego.Według mnie Twoi rodzice robią błąd ucząc się z Tobą. Jest to z pewnością nadopiekuńczość. Uważają że sama nie dasz rady przygotować się do egzaminu czy kartkówki. Może pora już udowodnić rodzicom, że chce potrafię i zrobię sama. Wystarczy trochę chęci i zaangażowania. Z pewnością przyniesie to efekt. Oglądanie tv to strata czasu - jak już będziesz bogata nic nie stoi na przeszkodzie. Przemyśl sobie co chcesz robić w życiu, ale pamiętaj że na rozmowie kwalifikacyjnej nie zapytają co leciało w serialu czy filmie.

Lenistwo, lenistwo i jeszcze raz lenistwo przez Ciebie przemawia. Potrafisz pisać, masz lekkie pióro, że tak powiem, więc chyba powinnaś pójść w tym kierunku - humanistyka. Szczególnie, że jak pisałaś nie idzie Ci z matmy i fizyki. Ja też jestem typem humanisty - lenia. Mógłbym wiele... mam zdrowie, coś tam w głowie... i niewiele więcej mam. To właśnie z powodu lenistwa ech Jeśli się teraz nie zmobilizujesz to bądź pewna, że za kilka lat będziesz identyko jak ja... zwykła, szara, niewybitna... Twój wybór i dobrze, że o tym myślisz. :)

Wiele osób ma problem z mobilizacją do pracy, jednak nie wszyscy chcą się do tego przyznać, zwłaszcza w tak młodym wieku. Masz w związku z tym już jeden trudny krok za sobą. Zastanów się co cię najbardziej interesuje, czym byś chciała się zajmować w przyszłości i staraj się skupić na przedmiotach, które pomogą ci osiągnąć cel. Nie musisz mieć 5 z każdego przedmiotu, ale staraj się nie zaniedbywać swoich obowiązków szkolnych, wtedy rodzice nie będą musieli cię pilnować. Natomiast telewizja czy wyście z kolegami niech będą czymś na co sobie pozwolisz po odrobieniu lekcji.

Dobrze,że rozumiesz chociaż to ,że te niższe oceny faktycznie otrzymujesz tylko i wyłącznie przez siebie. Widzę ,że doskonale rozumiesz swój błąd życiowy i przyznajesz się do lenistwa . Powinnaś sama wszystko przemyśleć , zastanowić się czego wżyciu chcesz , co byś chciała robić. Wiesz,że od wykształcenia bardzo dużo zależy,pozycja, wykształcenie, wykonywany zawód , status społeczny no i oczywiście wynagrodzenie za pracę. To co się tobie uda osiągnąć zależy tylko od ciebie. Na pewno trzeba zmienić sposób nauki i się usamodzielnić może wtedy będziesz miała więcej satysfakcji,że sama to robisz i ci się udaje. A może trzeba iść do lekarza i zbadać sobie poziom różnych witamin w organiźmie. Może to co tu opisałaś to nie lenistwo tylko jakieś zaburzenia ,które można szybko wyeliminować, Warto o tym pomyśleć i zbadać się pod tym kontem.

Bez dobrych chęci to obawiam się, że nie da się nic dobrego zrobić. Przede wszystkim powinnaś dalekowzrocznie spojrzeć w przyszłość. Nie mając odpowiedniego wykształcenia, a przede wszystkim specjalistycznej wiedzy nie zdobędziesz dobrej pracy z satysfakcjonującym cię wynagrodzeniem. Powinnaś skupić się głównie na tym co lubisz i jakie masz predyspozycje. Jak piszesz nie radzisz sobie dobrze z przedmiotami ścisłymi, czyli jesteś typową humanistką. Nie mniej wiedzę z matematyki czy fizyki musisz, chociaż na poziomie podstawowym, musisz posiąść. Pamiętaj, że nauki ścisłe uczą logicznego myślenia. Ale skup się naprawdę na tym co lubisz. Wyznacz sobie cel w życiu - kim chciałabyś być w przyszłości, jakie studia ukończyć. I na tym skup się szczególnie mając cały czas na uwadze, że jeśli nie będziesz się uczyć to nigdy tego nie osiągniesz. I pokonaj w tym momencie swoje lenistwo. To naprawdę można zwalczyć mając cel do którego się dąży. Jesteś inteligentna, więc nie będziesz miała trudności, by to zrozumieć. Powodzenia.

Witam, myślę, że Twoi rodzice i nauczyciele mają dużo racji. Z tego co piszesz jesteś naprawdę bardzo zdolna. Zapewniam Cię jednak, że Twój brak zapału do pracy nie jest czymś dziwnym. Człowiek z natury tak ma, że wolałby przyjemności zamiast wysiłku. Jednak jako istoty rozumne wiemy również, że aby coś osiągnąć musimy wyjść ze swojej strefy komfortu i porządnie wziąć się do pracy. Myślę, że w Twoim wieku nie powinno się tego tłumaczyć. Sama musisz zrozumieć, że pracujesz na swoją przyszłość. Nie musisz być ze wszystkich przedmiotów orłem. Wybierz te, które najbardziej Cię interesują i bądź z nich wybitna. Pozdrawiam.