Jestem wrażliwa. Łatwo mnie urazić, ale zwykle...

15 lat masz . apro chłopaka kiedys będzie i czas na Ciebie , nic się nie martw . co do znajomych i otwartosci ..
po prostu uwierz w siebie .

Chłopak wcale nie jest do szczęścia potrzebny i prędko byś się o tym przekonała. Z resztą, Ci chłopcy którzy mają tak do 20 lat, zazwyczaj też nie są dojrzali, więc pewnie spotkałoby Cię przykre rozczarowanie. Przyjaźń jest trwalsza i jest solidniejszym fundamentem, niż jakiś związek. Jesteś jeszcze młoda i przeżywasz tzw. trudny wiek, stąd też masz takie przemyślenia i refleksje, dotyczące swojego życia. Domniemam też, że skończyłaś teraz zapewne gimnazjum i idziesz do szkoły średniej, a tam są już inni ludzie i inne środowisko, więc może poczujesz się lepiej.
"Wciąż się łudzę, że ktoś sam stanie mi na drodze i będzie o mnie walczył, ale to głupota." - dziewczyno, daj spokój, na jakiej podstawie tak sądzisz? Jesteś młodziutka, a już uważasz, że żaden chłopak nie stanie na Twojej drodze? Gdybyś miała 50 lat, to mogłabyś się martwić, ale teraz? Masz CAŁE ŻYCIE przed sobą, a Ty już w tym wieku zaczynasz się o to zamartwiać.
"Nikt nawet nie zwróci na mnie uwagi. Jestem chuda, z wyglądu przeciętna." - hahaha, znowu muszę obalić Twoją teorię. Ja myślałam tak samo, a ostatnimi czasy miałam paru adoratorów. I jakoś zwrócili na mnie uwagę, mimo że tak uważałam. Każdy ma inny gust, więc na pewno komuś się podobasz i ktoś zwróci na Ciebie uwagę.
"Z charakteru cicha, grzeczna (...) " - to raczej cechy pozytywne. Chyba nie wolałabyś być pyskatą, nieokiełznaną smarkulą, która pije, pali i nie ma nad nią kontroli? Nie umiesz odezwać się do faceta, z prostych przyczyn - po prostu Ci się podoba, więc czujesz się speszona i boisz się wypaść źle w jego oczach, każdy tak ma, ja też. Zmienianie siebie, to zły pomysł. Najlepiej być sobą. Ludzie najlepiej wychodza, gdy zmieniają się z powodu jakiegoś doswiadczenia, które ich zmieniło, a nie sami z siebie. Przybieranie jakichś masek i udawanie kogoś, kim tak naprawdę się nie jest, nie jest dobre. Trzeba być sobą i czekać, aż ktoś zaakceptuje Cię taką jaką jesteś, a nie taką na jaką się kreujesz, bo to nie ma sensu. Tak samo z miłością, nie możesz od razu z góry zakładać, że nikt Cie nie zechce, za bardzo histeryzujesz, wyolbrzymiasz i też zbyt bardzo się wszystkim przejmujesz. Każdy jest jaki jest, nie powinnaś też nikomu zazdrościć i twierdzić, że jest "lepszy". Wydaje mi się, że powinnaś porozmawiać o tym wszystkim z rodziną, przyjaciółmi, lub nawet psychologiem, oni także obalą Twoje zdanie. Jesteś naprawdę wartościową osobą, nie musisz się zmieniać, Ty sama wmawiasz sobie, że nikt Cie nie zechce, że jesteś przeciętna i sama stwarzasz problem. Musisz uwierzyć, że tak nie jest, bo jesteś ładną, mądrą i wartościową dziewczyną.

Wiem, że trudno jest się zmienić, ale warto spróbować, mi się udało :) Masz jakąś przyjaciółkę? Jeśli tak, to możesz jej się wygadać, to naprawdę pomaga. Powiedz jej czego się boisz i poproś, żeby Ci pomogła. Możesz też pisać pamiętnik, albo zwrócić się o pomoc do mamy, ona Cię na pewno zrozumie. Spróbuj coś zmienić w swoim wyglądzie, coś, co pozwoli Ci poczuć się pewniej. Ja mam podobny problem do Twojego i żeby poczuć się lepiej czasem ćwiczę. Polecam zestawy ćwiczeń Ewy Chodakowskiej, są na prawdę super, na wyrobienie mięśni brzucha. A jeśli nie będziesz miała pojęcia co zrobić, to zapisz się do psychologa i nie piszę tego złośliwie, to nic wstydliwego chodzić do psychologa, a on naprawdę może Ci pomóc. Sama chciałabym być psychologiem. Spróbuj :) Mam nadzieję, że pomogłam :)

masz TYLKO 15 lat czy to Ci czegos nie mowi ?