Jestem z chłopakiem już 2 lata i od pewnego...

Wiesz też byłam z chłopakiem 2 lata.. na początku wszystko było jak w bajce spędzaliśmy ze sobą multim czasu , a jak się nie spotykaliśmy to rozmawialiśmy cały czas przez telefon , w nocy również on się nawet nie rozłączał tylko słuchał jak śpie ..ale później zaczął pracowac wszystko zrozumiałam to że ma nocki , dniówki , mniej czasu ..ok zrozumiałam że dobowe rozmowy zmieniły się tylko na godzine , pół godziny , że nie pisał już cały czas wszystko zrozumiałam. później przeprowadził się ze swojego mieszkania do akademika gdzie mieszkał ze współlokatorem , nie chciał wtedy nawet ze mną rozmawiac , myślałam że się wstydzi przy nim czy coś więc nie robiłam mu o to większych awantur , on zapewniał mnie że jest zmęczony po pracy że chce już się położyc a ja głupia mu w to wszystko wierzyłam , jeśli ja nie odezwałam się czasami pierwsza to nawet tego nie zauwałył , mogłyby minąc nawet 4 dni a on nic.. wszystko wygasało , szkoda mi było tych 2 lat i naszej miłości na którą zawsze tak ciężko pracowaliśmy... wtedy wzięłam długopis i własnoręcznie napisałam list..napisałam mu wszystko co czuje nie zwracałam uwagi na to jak on to przyjmie czy go ruszy czy nie bo wiedzialam że jeśli nie to nie zalezy mu już wgl. gdy otrzymał ode mnie ten list przyjechał do mnie , ze łzami w oczach i przepraszał mnie z całego serca powiedział że nie chciał tego tak spieprzyc ale poznał kogoś w tym akademiku i się zakochał , przepraszał że zmieszał to wszystko z blotem.. Rozpisałam się troszke ale chce ci przez to powiedziec że zawsze na początku jest jak cudownie później już coś wygasa i jeśli ty nad tym nie zapanujesz dośc szybko i pozwolisz dalej temu wygasac poprzez jakieś durne kłótnie zamiast porozmawiac o tym na spokojnie i wyjaś nic sobie wszystko to to w końcu zgaśnie! Spróbuj napisac mu ten list , WŁASNORĘCZNIE , napisz wszystko to co czujesz , co chciałabyś by wróciło .. wszystko wszystko co ci lezy na sercu.. nie wiem czy coś pomogłam ale mam małą nadzieje że tak :)