Każdego roku, tak około października zaczynam...

odczuwać taki jakby "jesienny smutek". Miewam uczucie smutku i przygnębienia zamykam się w sobie, niewiele rozmawiam z ludźmi i siedzę sam. Nie cieszy mnie nawet piątka zdobyta z angielskiego, a jak dostanę jedynkę to czuję się taki beznadziejny. Często jestem zmęczony, chce mi się spać, zwłaszcza gdy jest pochmurno i pada deszcz za oknem. W ogóle nie chce mi się wstawać rano, nie mam energii ani chęci do pracy i nauki. Nawet gdy dobrze mi się spało i wstaję rano to dalej chce mi się spać. Zdarza mi się przysypiać nawet na lekcjach. Jeszcze we wrześniu byłem radosny, otwarty, pełen energii, wszystko robiłem z przyjemnością, teraz to masakra. Mam przez to utrudnione funkcjonowanie życiowe. To wszystko przechodzi mi gdzieś około marca. Jakby tego było mało, to ostatnio w ogóle się nie dogaduję z rodzicami, często się z nimi kłócę i dochodzi do nieporozumień. I jeszcze do tego matematyka po raz kolejny zostawiła mnie w malinach na wszelkich płaszczyznach. To wszystko sprawia, że się już po prostu załamuję. Nie wiem co począć. A co do tych objawów co opisałem powyżej - czy Wy też miewacie takie coś? Jak z tym można walczyć? Nie dam rady tak funkcjonować. Doradzicie coś?