Kim jesteś? Pytanie nieco filozoficzne;...
S
saphira5.4k pkt
3.4k wyświetleń
oczekuję inteligentnych i oryginalnych odpowiedzi:)
18 odpowiedzi
Najlepsza odpowiedź
8
Jestem młodą dziewczyną, która nie doświadczyła w życiu większej przykrości, większego smutku. Nie przeżyłam nigdy WIELKIEJ miłości, zresztą jak i wielu rzeczy. Mam marzenia, cele do których zawzięcie dążę, bo wiem że jeśli człowiek się o coś stara, to na pewno to osiągnie. Nie użalam, nie rozpaczam nad rozstaniami z chłopakiem, bo życie ma się jedno i jeśli nie doświadczymy cierpienia, jakie daje nam rozstanie z bliska osobą, nigdy nie będziemy umieli prawdziwie kochać. Lubię zaszaleć, wybawić się. Żyję chwila. Nie martwię się co będzie za rok, 20 minut czy za sekundę. Nie wierzę w bajki o końcu świata, ani w brednie o WIECZNEJ MIŁOŚCI. Po prostu, jestem człowiekiem. Moje motto to " Stracisz jeśli nie docenisz. Docenisz dopiero jak stracisz ". Ogólnie rzecz biorąc staram się korzystać z życia, jednak z umiarem. Próbuje wszystkiego po kolei, tego na co pozwala mój wiek. Nie przejmuję się tym, że kiedyś nadejdzie dzień, w którym mnie komuś zabraknie. Jak na razie, jestem młoda, zdrowa i pełna energii na dalsze przygody. Aaa, no i bardzo cenię sobie szczerość, zdrowie, rodzinę i ciepło domowe.
Muciaciaa
Muciaciaa
8
3
Kim jestem? Wiele do powiedzenia tu nie ma. Aspołecznym schizoidem jestem i tyle. Nie potrafię wchodzić z głębokie uczuciowe związki z innymi ludźmi (oprócz jednej osoby, której jakimś cudem ufam, mimo że to zajęło mi wieki). Nie mam potrzeby posiadania niewiarygodnie dużej liczby znajomych, nie lubię współpracować z innymi i żyję, bo żyję. Samotność i introspekcję uznaję ponad wszystko inne. Nienawidzę miejsc, w których jest pełno ludzi, nie lubię mieć z ludźmi styczności. Mogę z kimś rozmawiać, choćby tutaj (zwłaszcza że lubię naukowe tematy), jednak nie powinno się po mnie oczekiwać wiele jeśli chodzi o przyjaźń, bo z reguły nie potrafię ufać ludziom. Gdybyś nie znała mnie blisko, lecz widywała codziennie, mogłabyś pomyśleć, że nie mam uczuć, jako że nie zwykłem ich okazywać ani też o nich mówić (a jednak mimo wszystko je mam, jednak są one ukryte w moim wnętrzu i tylko ja mam do nich swobodny dostęp). Nie mam takich zainteresowań jak większość ludzi, najbardziej lubię siedzieć sam w pokoju i czytać książki naukowe (tak wiem, jak można preferować coś takiego ponad imprezy...)
3
-1
Młodym chłopakiem mającym własne zdanie na temat norm i właściwego postępowania. Ponadto zagubionym we własnych uczuciach i obawach, pogrążonym w samotności i nadziei która tli się tylko i wyłącznie dzięki mojej pasji która daje mi szanse wyjść z dołka. W dodatku, marzycielem oraz osobą cieszącą się z "dobrych" ludzi i ich zachowań.
-1
-5
Nie będę pisać jakis długich wywodów i zanudzać słowami typu "jestem sobą" itd, napiszę tylko:
Jestem zwykłą osobą, niewyróżniającą się z tłumu (chyba, że czerwoną kurtką), która nie potrafi patrzeć na zło i cierpienie ją otaczające. Chciałaby pomóc wszystkim. Skupia się na przeszłości i żyje wspomnieniami. Ma czasem ochotę uciec gdzieś daleko, by już nie musieć oglądać tych materialistycznych, egoistycznych istot zwanych ludźmi. A ponadto denerwuje swoją osobą innych, lecz nie liczy się dla niej zdanie osób, które i tak nic o niej nie wiedzą.
Jestem zwykłą osobą, niewyróżniającą się z tłumu (chyba, że czerwoną kurtką), która nie potrafi patrzeć na zło i cierpienie ją otaczające. Chciałaby pomóc wszystkim. Skupia się na przeszłości i żyje wspomnieniami. Ma czasem ochotę uciec gdzieś daleko, by już nie musieć oglądać tych materialistycznych, egoistycznych istot zwanych ludźmi. A ponadto denerwuje swoją osobą innych, lecz nie liczy się dla niej zdanie osób, które i tak nic o niej nie wiedzą.
-5