Mam kłopot ze stresem nie umiem panować nad...

Może coś na uspokojenie?
I postaraj się też sama nie nakręcać. Wiem, co czujesz, bo też jestem panikarą. :)
Pomyśl o tym, co udało Ci się zrobić, o czymś dobrym.
Wychodzisz, mówisz/czytasz co musisz i tyle. nic wielkiego.
Najgorzej ponoć mają ci, których oglądają miliony - moim zdaniem każdy jest człowiekiem i niezależnie od stresu czy pomyłki nikt nie zrobiłby afery, a co dopiero przy mniejszych sprawach. :)
TeaGreen.

przede wszystkim potrzebna jest praca nad sobą,krok po kroku mierzenie się z sytuacjami stresującymi,ćwiczenia oddechu,jakaś szybka relaksacja. do tego preparaty ziołowe o działaniu uspokajającym. To pierwsze co można zrobić.
O konkretach możemy porozmawiać na prv,zapraszam. Bo każdy innego działania potrzebuje.

Nie doradzę Ci konkretnie, bo dawno nie miałam nic ważnego.
Może masz kogo spytać o coś takiego ? Mamę, przyjaciółkę ? Coś na pewno Ci znajdą. :)
Jeśli nie to po prostu idź do apteki i spytaj o coś ziołowego co nie będzie sprawiało, że będziesz senna.
Najważniejsze jest jednak to, że to nie tabletka, a Ty sama musisz znaleźć siłę, żeby poradzić sobie w takiej sytuacji. Potrafisz i koniec, rozumiesz ? :)
Pamiętam też, że ktoś doradzał mi mieć coś na szczęście - mały breloczek, misia, czy słonika.. Coś, co będzie dodawało tej brakującej odwagi.
Próbuj, bo kiedyś trzeba taki strach przełamać.

ja mam tak ze jak stoję przed widownią to się nie denerwuje tylko jak zaczynam czytac to mi strasznie rece trzesa

nie wiem jakie tabletki wsiąść na uspokojenie a o to chodzi ze nie zawsze nie zawsze mam wystąpienia i jak wezme jakas tabletke to nie wiem czy działa a jak mam wystąpienie i tabletka nie działa to się coraz bardziej załamuje :(

Ja ostatnio też miałam występ publiczny. Stresuję się niesamowicie.
Ale mi na przykład pomogła dosyć dziwna rzecz. Otóż przed występem (gdy już wszyscy byli) czekałyśmy z koleżanką aż wszystko będzie dopięte na ostatni guzik. I wtedy stałyśmy na środku przed samą widownią. Patrzyłyśmy co się dzieje i w ogóle. Ale do czego zmierzam? Chodzi mi o to, że właśnie podczas tego czekania oswoiłam się z tą sytuacją, że wszyscy patrzą. Przyzwyczaiłam się. Później było łatwiej mi czytać jednak jeszcze jakiś malutki stresik był.
I właśnie to czekanie uspokoiło mnie.
Też spróbuj. Może Ci pomoże tak jak pomogło mi. :)