Mam pytanie apropo mojego wcześniejszego...

Przepraszam. Jak już wspomniałem... Najpierw zaglądam na wiadomości prywatne a następnie pytania, a więc udzieliłem Ci odpowiedzi na PW ;) dodam jeszcze odwołując się do tego """ Czy ktoś z was był już u psychologa? Jak wygląda taka wizyta? Czy on musi o wszystkim informować moich rodziców? Czy naprawdę muszę uważać na to, co mówię, bo taki lekarz czyta między linijkami i po zupełnie niewinnym zdaniu jest w stanie wielu rzeczy się dowiedzieć? ""
a więc... ja byłem u wielu psychologów, jednak żaden nie potrafił mi pomóc, no cóż... życie. Każdy mówił tylko, że będzie dobrze... jakoś się ułoży... itp. albo nie wiedział co mówi... albo w czym jest problem. Musiałem poradzić sobie sam. Na swoje sposoby ( to również opisałem Ci w wiadomości prywatnej, mogę rozwinąć wypowiedź jeśli zechcesz ) Skoro idziesz pierwszy raz... to powiem Ci, że moja wizyta odbyła się następująco.
Przyszedłem do poradni... zgłosiłem się do sekretariatu mówiąc, że na dziś tą i tą godzinę byłem umówiony z psychologiem. Kobieta w sekretariacie spojrzała w papiery i spytała jak się nazywam. Powiedziałem imię i nazwisko a ona oznajmiła mi do jakiej Pani psycholog idę i który pokój. Poszedłem pod wskazany przez nią numer sali i czekałem na psychologa. przyszła... otworzyła drzwi... Kazała usiąść... Powiedziała, że nazywa się tak i tak, oraz zapytała co jest powodem, że przyszedłem i zgłosiłem się do poradni. Powiedziałem prawdę dlaczego... no i zaczęliśmy rozmawiać. Od słowa do słowa... na pierwszą rozmowę można siedzieć u niej i ze 3 godziny... taka rozmowa wstępna. Później ona ustala Ci następny termin wizyty i daje jakieś "" mini "" zadanie dla Ciebie. Wybacz, ale nie zdradzę jak przebiegają zajęcia, bo w przeciwnym razie naruszyłbym zakres objętego przez psychologów materiału. Dziś sam jestem takim "" psychologiem "" i również nie zdradzam niektórych rzeczy, bo to swego rodzaju tajemnica zawodowa.
Jeśli nie chcesz, aby psycholog informował Twoich rodziców to już na rozmowie wstępnej mu to oznajmij. Powiedz, że nie pozwalasz, na udzielanie jakichkolwiek informacji o swoim stanie zdrowia i prowadzonych spotkaniach. Masz do tego prawo. To w jaki sposób rozmawiasz z psychologiem... zależy tylko od Ciebie... i od tego ile mu powiesz. Na tyle będzie mógł Ci pomóc. Spokojnie... jak już zaczniesz mówić... nie poczujesz hamulcy, Powiesz już wszystko. Poczujesz po prostu taką potrzebę, aby to z siebie wyrzucać. Pamiętajmy jednak, że to kwestia podejścia do sprawy, bo jeśli zaczniesz kręcić sobie jaja z takich spotkań... to i jajo z tego wszystkiego wyciągniesz ;)
Powodzenia. I gdyby były jeszcze jakieś pytania. To zapraszam na Priv. Tam więcej pracuję, niż publicznie.