Napisałam kolejny wiersz. Dodam, że jest on stary....

Napisałam w wieku 11 lat, teraz mam 13.

Mój ukochany Basiku
choć nie ma cię przy mnie ciałem
i nie mogę cię zobaczyć, zawołać, przytulić,
wierzę, że przy mnie jesteś,
psią duszą, wielkim sercem, tymi mądrymi oczami.
Tęsknię za tobą Basiku
nie zliczę łez wylanych po tobie
nocy nieprzespanych...
Trzymam w ręku twe zdjęcie i płaczę,
Bo nic nie zastąpi mi ciebie.
Nie psa lecz ukkochanej osoby.
Bardzo żałuję, że byłam bezsilna, nic nie mogłam zrobić.
Pomoc przyszła za późno i już cię przy mnie nie ma.
Życie jest takie krótkie.
Chcę byś wiedział jednak
że żaden pies cię nie zastąpi, nie wypełni tej pustki,
nie wymaże tych wspomnień.
Kochany Basiku, na zawsze pozostaniesz w moim sercu, nigdy cię nie zapomną.
Kocham cię i będę kochać

Po pierwsze proszę nie zwracać uwagi na interpunkcję, ponieważ przepisywałam na kompa w pośpiechu.
Po drugie proszę nie komentoważ "żall... tak o psie...", bo ktoś może nie rozumieć, jak można kochać zwierzę, ja to rozumiem i bez względu na wszystko nie zmienie zdania.