Ocenicie mój wiersz?

Jakkolwiek by nie był głupi...


Dlaczego każdego dnia czekam by dzień już się skończył?
Czemu codzień dopada mnie ta sama smutku gorączka?
Kogo mam za to winić?
A może to z mojej przyczyny?

Jak wiele mam odnieść porażek,
Jak wiele porzucić marzeń,
By w końcu dojść tam, gdzie leży drogi kres?
Chcę już to skończyć! Przeszkadza mi lęk...

Przeszkadza świadomość, że muszę tu być.
Jednocześnie każe i nie daje żyć.
Nie mogę zwolnić kroku!
Nie mogę zamknąć oczu!

Poszukam ludzi, ale tych prawdziwych.
nie tych co żyją szczęściem fałszyfym.
Podamy sobie ręce, aby się zjednoczyć.
I przez ból i trud będziemy razem kroczyć.