Od pewnego czasu czuję się bardzo zdołowana i...

Powiem Ci na moim własnym przykładzie. Każda jedna klasa w jakiej byłam była podzielona na grupki. No tak jest zawsze nie da się żeby wszyscy trzymali ze wszystkimi. U mnie zawsze był podział na puste laski normalne dziewczyny i takie z którymi nikt nie chciał trzymać bo no miały swój świat. Ostatnia z grup obrywala najbardziej. Zawsze byli takimi kozłami ofiarnymi. Ja raczej nie jestem kłótliwą osobą więc nic do nich nie miałam i normalnie rozmawiałam. Może bez większych przyjaźni ale spoko jak z koleżankami. I tak było przez wszystkie lata mojej nauki. Ja sama nie raz byłam na celowniku na początku no nie powiem bo sama sie przejmowałam. Ale z biegiem lat kiedy byłam bardziej pewna siebie sprzeciwiałam się i też po nich jechałam mimo ze wychodziła jeszcze większa awantura z tego. Ale nie dałam soba pomiatać. Postawiłam się więc wiedziały że nie mogą po mnie jechać bo nie pozwole na to po prostu. Później było tak że sama broniłam jeszcze osoby z tej trzeciej grupy które ciągle były prześladowane. Wstawiałam się za nimi. Nie można dać sobą pomiatać bo wtedy będą jechali po Tobie jak tylko będą chcieli. Takie osoby wybierają sobie osoby ktore są ciche bo w ich głowach są one słabsze... wiedzą że mogą sobie na to pozwolić. A przecież nie jesteś od nich gorsza. To że przemilczysz daną sprawę nic nie da. Musisz twardo pokazać że dasz radę i że nie może tak być. Chociażby mieli wszyscy się odwrócić prawdziwi przyjaciele i tak zostaną. Zawsze znajdzie się ktoś wartościowy godny Twojej uwagi. Musisz znać swoją wartość. Nie bój się, siebie musisz zawsze umieć obronić. ;)