Od ponad roku podoba mi się pewien chłopak z...

mojej klasy.Mogę przyznać-zakochałam się.Piszemy ze sobą już chyba właśnie tyle czasu.Trochę już minęło, bo nawet się przyjaźnimy.Mam podejrzenia, że odwzajemnia on moje uczucia.Daje mi od jakiegoś czasu sygnały(mówi, że jestem dla niego ważna,komplementuje mi,pisze mi ładne pożegnania na dobranoc, wysyła dużo całusków,zazwyczaj on pierwszy zaczyna pisać i robi to często,niedawno na urodziny napisał mi przepiękne życzenia)Niestety...Nadeszły wakacje, kontakt się urwał.Ale pojawiła się nadzieja na spotkanie.Klasowe ognisko.Było ono w tą niedzielę.Miałam nadzieję, że zacznie się między nami dziać coś więcej jednak się przeliczyłam.Nie przywitał się ze mną osobiście tylko tak po prostu powiedział do wszystkich 'hej'.Przez cały wieczór czas spędzał z kolegami, ze mną nie zamienił ani jednego słowa.Nawet gdy zostaliśmy sam na sam nie zwrócił na mnie kompletnie uwagi.Czułam się jak powietrze.Udawał jakby mnie tam wcale nie było.Niby na koniec się ze mną pożegnał, ale w jaki sposób.To było wymuszone. Żegnał się z każdym po kolei, a mnie ominął, dopiero koleżanka mu o mnie przypomniała i wtedy co zrobił? Przytulił mnie.Był to pierwszy raz odkąd się znamy.Tylko to dla mnie nic nie znaczyło.Było niczym.Gdy wróciłam do domu byłam całkiem zdołowana, położyłam się, wpatrywałam się w sufit i rozmyślałam, nie mogłam zasnąć.Następnego dnia kiedy zaczęłam o wszystkim myśleć omal się nie rozpłakałam.Nawet ustawiłam na fb status 'czuję się paskudnie'.Wtedy on do mnie napisał czy coś się stało, postanowiłam się zemścić za poprzedni dzień. Oczytałam tę wiadomość i przez długi czas nie odpisywałam.Zrobiłam to dopiero po przeszło godzinie, gdy on nie był już dostępny.Później napisał mi, że źle się czuje i 'Dobranoc ;*'Natomiast ja 'Dobranoc', ale bez buziaka, jak to zawsze było.Nie wiem czy to co zrobiłam było odpowiednie, ale działałam pod wpływem emocji.Na prawdę bardzo go kocham, ale jak myślicie? Jest on tego wart?
PS.Wybaczcie za taką lekturę, ale krócej tego nie potrafiłam napisać.