Odpowiecie na nietypowe pytanie?

Spowiedz indywidualna, to zwykla rozmowa z ksiedzem, mowisz mu grzechy, on Cie poucza i daje rozgrzeszenie. Wydawalo mi sie, ze latwiej wyspowiadac sie przez kratke, niz patrzac sie w oczy ksiedza

Moim zdaniem to raczej normalne, że się denerujesz, każdy przed spowiedzia odczuwa jakiś lek. W mniejszym, czy w większym stopniu. U mnie np. Wygląda to tak, że jak nadchodzi moja kolej aby, podejść do konfesjonalu to w głowie pojawiają się myśli, że co zrobię jak np. Zapomnę regulki, co jak zapomnę co miałam powiedzieć, co jak będę mówiła za głośno i ludzie usłyszą moje grzechy i takie tam. Niby to pierdoly i tak samo jak Ty nie mam jakiś wielkich grzechów czy cos, ale po prostu się denerwuje i mam zamiar wyjść, wycofać sie. Ale wtedy zawsze wmawiam sobie,że nie mogę, bo co to by była za siara, wycofać się od tak oo, ludzie by się dziwnie patrzyli i wgl. Więc stan, gdy już będzie Twoja kolej, pomysl sobie, że już nie ma odwrotu, tak jakby nie było drzwi wejściowych z kościoła, nie poddawaj się, to naprawdę nic strasznego, a poza tym potem z pewnością odetchniesz z ulga, ksiądz się gryzie, nawet Cię nie rozpozna ;) a co do spowiedzi indywidualnej, to moim zdaniem bardziej byś się stresowala,żeby księdza o to poprosić, a tym bardziej w trakcie takiej spowiedzi w cztery oczy i wgl...
Ale jak tam wolisz .
Powodzenia, myślę że się przelamiesz ;)

Może po prostu dociera do ciebie jakie to głupie lub jednak nie masz tak łatwo z mówieniem tych grzechów. Albo masz nieuświadomioną klaustrofobię lub przebywanie w takim miejscu cię przeraża. Cóż, zostając tą chrzestną sama sobie strzeliłaś w kolano i teraz musisz sobie radzić. Możesz po prostu do nich iść i zapytać, nie zaszkodzi, pewnie usiądziecie razem, powiesz co masz do powiedzenia, dostaniesz trzy zdrowaśki i pójdziesz.

Arya twoje obawy są naturalne jednak nie musisz ich tak bardzo przeżywać, potraktuj księdza jako twojego partnera do podzielenia się swymi przeżyciami tymi negatywnymi nie bój się rozmowy przy konfesjonale, nie musisz zapamiętywać regułek na pamięć tylko powiedz to co czujesz aby powiedzieć. Pamiętam jak ja za pierwszym razem tak bardzo się bałem i potem jeszcze przez jakiś czas że nie zapamiętam regułki, aż w pewnym momencie nie miałem co mówić więc wymyślałem historie niestworzone aby tylko nie wypaść dziwnie, każdy z nas miał tego typu historie na pewno nie są najlepsze ale tak to już czasami bywa w naszym młodzieńczym życiu:)

Ja od zawsze chodziłam na spowiedź indywidualną i powiem Ci, że to nic innego, jak normalna rozmowa z księdzem. Nawet nie musisz tej regułki mówić.
Jeżeli nie potrafisz wyspowiadać się w konfesjonale, idź do księdza i zapytaj się, czy znalazł by chwilę czasu na Twoją osobną spowiedź.

Musisz po prostu przełamać ten strach. To na prawdę jest do wytrzymania.