Ostatnio mama mi grozi zabraniem telefonu......

wszystko jest dla ludzi ale wszystko w miarę rozsądku, być może zbyt dużo korzystasz z telefonu przez cały dzień. jeżeli cały dzień chodzisz zapatrzona w telefon to może jesteś już od niego uzależniona i nie widzisz żadnego problemu. może spróbuj ograniczyć używanie, po prostu przez odłożenie go na półkę, wyłączenie na pół dnia, nie da się ? w niektórych szkołach też ograniczają używanie telefonów, uczeń zamiast coś nauczyć to cały czas używa telefonu. może o to w tym chodzi, że mama cały czas widzi cie z telefonem w ręce, czy to dobrze ?

Myślę, że tutaj jest spory problem, jeżeli nie mówić o uzależnieniu. Troszkę nie dziwię się Twojej mamie, po prostu się o Ciebie martwi. Myślę ze jak tak dalej pojdzie to z tym problem będzie Ci ciężko się uporac i jedynie specjalista Ci pomoże.

Niestety, ale bardzo dużo młodych osób jest uzależnionych od telefonu, być może Ty też do nich należysz. Taki "odwyk" na pewno dobrze Ci zrobi. Mama ten telefon na pewno odda jak zobaczy zmiany w Twoim zachowaniu i to prędzej niż myślisz. Zobaczysz, że da się żyć bez niego. Jeszcze kilkanaście lat temu telefon służył tylko do rozmowy i sms-ów, a te były drogie, więc nie pisało się non-stop i wtedy też ludzie jakoś żyli, więc Ty też przeżyjesz :)

nie zabrała mi go tylko groziła że go zabierze

Widzisz to jest tak , że to małe urządzenie nazywa się moim zdaniem nie słusznie , telefon bo telefonem już nie jest. Jeszcze niedawno telefon służył tylko i wyłącznie do krótkiej rozmowy. Przez cały dzień na rozmowę z kimś bliskim czy znajomym poświęcało się dosłownie kila minut. Rozmowa taka była krótka i rzeczowa a telefony znajdowały się w domu . Na ulicach nie było nikogo z aparatem. Obecnie każdy ma ten niby telefon przez który nie dość ,że rozmawia zbyt długo to używa go do setki innych rzeczy. Niestety nie zdaja sobie sprawy młodzi ludzie ile czasu dziennie poświęcają temu małemu urządzeniu. W 90% jest to czas zmarnowany , nie służący niczemu, Ludzie są od tego uzależnieni ale nie zdaja sobie z tego sprawy. Nie będę w twoim przypadku arbitrem i nie wiem kto ma racje czy ty czy twoja mama. Może spróbuj sama sprawdzić i świadomie przyjrzeć się ile czasu dziennie trzymasz tą komórkę w ręku . Spróbuj choć częściowo ograniczyć używanie jej. Może zadowolisz tym mamę i faktycznie będziesz miała więcej czasu na co innego. Podejdź do tematu obiektywnie a nie tylko tak , że mama się czepia a ty nic złego nie robisz, Może to i nic złego ale czasu na pewno marnuje bardzo dużo.

Być moze mama ma rację.Jestem przerażona kiedy widzę młodzież ciągle z nosami w telefonach.To uzaleznienie.Ja również mam telefon ale służy mi on wyłącznie do dzwonienia czy esemesowania.Nie jest mi niezbędny.Czasem nawet zapominam gdzie go położyłam.Poczytaj ciekawą ksiażkę,wyjdź na spacer,umów się z koleżankami,pójdź na basen,na siłownię,gdziekolwiek ale na litość boską zostaw w spokoju ten telefon dziewczyno i czasami przyznaj mamie rację,przyznaj się do własnych błędów,być może Ty ich nie dostrzegasz ale inni je widzą.

Nie wydaje ci się, że to co piszesz przypomina objawy uzależnienia? Czy zabranie telefonu powoduje u ciebie niepokój? Źle się czujesz bez niego? Dziewczyno jesteś uzależniona od komórki. Zrób coś z tym bo za chwilę będzie za późno. Musisz sobie tylko zdać sprawę z tego jak bardzo jesteś uzależniona. Niestety dzisiejsza młodzież to pokolenie komórkowych zombie.

Sprawdź samą siebie i pokaż mamie, że jednak możesz żyć bez telefonu. Uzależnić można się od wielu rzeczy, a uzależnienia kradną czas - teraz kiedy nie masz telefonu masz pewnie więcej czasu - przez to myślisz o tym co mogłabyś robić mając komórkę z powrotem? A co by było gdyby telefon się zepsuł albo gdybyś go gdzieś na cały dzień zostawiła? Nawet kiedy mama odda Ci telefon spróbuj sama zastanowić się nad tym...

Cześć. Sama sprawdź czy jesteś uzależniona. Zostaw telefon rano w domu i postanów sobie że dotkniesz go dopiero wieczorem. Jeżeli wytrzymasz to nie jesteś. Na prawdę da się żyć bez fb i wysyłania smsów. Nie lepiej spotkać się z kimś i porozmawiać niż siedzieć i czekać aż coś się pojawi w telefonie. Twoja mama ma rację.

Dawniej, gdy telefony komórkowe nie były nam jeszcze znane, życie toczyło się zupełnie inaczej. Chodziliśmy do szkoły, uczyliśmy się, po szkole odrabialiśmy lekcje i spotykaliśmy się z koleżankami i kolegami na wspólnych zabawach, prywatkach, słuchaniu muzyki czy wypadach do kina. A dziś ogarnęła nas telefomania. Nie ma co ukrywać, często gdy jesteśmy bez telefonu, to tak jakby brakowało nam tlenu do oddychania. Bo uważamy, że tam właśnie toczy się życie. Na FB, Instagramie czy Twitterze. Nie musimy się widzieć, a stale jesteśmy w kontakcie. Czy tak mamy żyć? Z pewnością nie. Rozejrzyjmy się wokół siebie będąc na ulicy, czy możliwym jest byśmy nie zobaczyli choć jednej osoby rozmawiającej przez telefon? Z pewnością nie. Dla starszego pokolenie, pokolenia twojej mamy, jest to sytuacja nienormalna, wręcz często denerwująca. Stąd zapewne takie podejście twojej mamy do korzystania z telefonu. Ale zabranie ci komórki z pewnością nie jest rozwiązaniem. Powinnaś porozmawiać z mamą, że naprawdę nie jesteś uzależniona, korzystasz z komórki w wolnym czasie i naprawdę wówczas gdy potrzebujesz. Zapewne nie uczysz się źle, nie siedzisz na okrągło w komórce, więc nie ma powodu tak drastycznych działań twojej mamy.